วันพระ

อาศัยความเพียร เป็น ไฟ เผากิเลสให้เร่าร้อน
ตน นั่นแล เป็นที่พึ่งแห่งตน

ธรรมของพระพุทธองค์ ๒ ข้อดังกล่าว ช่างวิเศษจริงๆ แก้ทุกข์ แก้ปัญหาได้โดยไม่เบียดเบียฬใครใดใดเลย

เรื่องมีอยู่ว่า ความที่คงห่วงลูก ที่จากไปร่ำเรียนที่ต่างถิ่น ที่ซึ่งฝนตกชุกมาก น้ำหลากไหลท่วมก็รุนแรง เป็นห่วงตรงที่เขาแจ้งมาว่า เช้าวันนี้ ฝนตกหนักมาก ตกมา ๒ วันแล้ว ยังไม่หยุด ...ฯลฯ เมื่อหัวบ่ายจึงโทรฯไปถามเขาอีกหน ก้ทราบว่า หนังสือเรียนหาย และ วิชานี้ ถ้าไม่มีหนังสือส่งไปด้วย จะได้ ศูนย์

message นี้นี่มัน facility ระดับ kernel และ level เป็น critical เลยน่ะเนี่ย action ที่ต้องดำเนินการมันต้อง รีบด่วนไปซื้อหา

จึงถามชื่อหนังสือ และข้อมูลประกอบอื่นๆแล้ว ก้ตรงแน่วไปที่ ม. เกษตร ร้านขายหนังสือ เขาก็ว่าไม่มี
ความที่นึกถึงธรรมข้อดังกล่าวได้ จึงถามข้อมูลเพิ่มเติมจากลูกว่า หนังสือนี้ ชื่อสำนักพิมพ์สะกดยังไง ชื่อผู้แต่งสะดกยังไง ต้องใช้คาถาอาคมเข้าสะกดมั้ย...

ลูกก็บอกว่า สำนักพิมพ์เขาอยู่ปากเกร็ดเองแหละครับ พ่อ ... ยาวเลยเหอะ
สรุปความเอาสั้นๆน่ะ ว่า พอโทรฯไปสำนักพิมพ์ และถามเขาว่าจะไปเอาหนังสือได้จากไหนที่ใกล้ที่สุด เพราะตอนนี้ อยู่ที่ ม.เกษตร เธอก็บอกให้ไป แถวๆวัดเสมียนนารี .... จึงวานเธอให้จองไว้ให้ด้วย จะไปรับหนังสือ

จับแท้กซี่ได้ ก็ไปที่ร้านของสำนักพิมพ์ จัดแจงซื้อ แล้วก็เลยไหว้วาน, ยกมือไหว้เธอจริงๆ, ให้ทางร้านช่วยส่ง อีเอ็มเอ้สให้ด้วย ซึ่งทางร้านเขาก็ยินดีให้บริการ และบอกว่า หากวันศุกร์ ลูกชายพี่ยังไม่ได้รับหนังสือ ให้มาหาร้านอีกทีในวันจันทร์ที่ ๒๓ ...

เอาเถอะๆ เพียงแค่วันนี้ทำได้เท่านี้ด้วยสติปัญญา โดยอาศัยธรรมของพระพุทธองค์ ๒ ข้อนั้นได้ ก็บุญโขแล้ว

ธรรมย่อมคุ้มครองผู้ปฏิบัติธรรม ตามสมควรแก่ธรรม

ไฟบุญ

ผ้าป่าวันแม่

เมื่อหลายวันก่อน คุณยายของเพื่อน จากเธอไป เธอเสียใจมาก เพราะนอกจากคุณแม่แล้ว ก็ มียายนี่แหละ ที่เธอรักที่สุด กลับบ้านทีไร ก็อยู่กับยาย

ทุกข์ เกิดจากการพลัดพรากจากของรัก ของหวง

ทุกข์ ที่มีแต่อริยบุคคลเท่านั้น ที่เห็น และ รู้ว่า นั่นคือทุกข์ แต่ปุถุชน ฅนเดินดิน อย่างเราเราท่านท่าน แม้จะจมจะหลงอยู่ใน ดงทุกข์ กลับไม่รู้จัก

ก็ปลอบเธอไป ตามประสาเพื่อน แนะเธอไปว่า ให้รีบทำบุญ อุทิศส่วนกุศลให้ท่าน เร็วๆเถอะ เพราะบนสวรรค์ กะพริบตาที บนโลกมนุษย์ ก็หลายปีไปแล้ว ในช่วงนี้ สมควรที่จะทำบุญให้ท่าน ท่านรู้เข้า ก็จะยิ้ม และ โยนบุญ นั้น คืนกลับมาให้เราเอง

ก็ ไม่รู้ว่า จะรู้เรื่อง หรือ เข้าใจรึเปล่า เพราะเอาแต่ สะอึกสะอื้นรับคำ ค่ะค่ะค่ะ ตลอดเวลา

เมื่อปลายเดือนก่อนโน้น เธอว่า จะจัดผ้าป่า ไปทอดที่ วัดท่าตะคร้อ ตำบลท่าตะคร้อ อำเภอท่าม่วง กาญจน์บุรี เพราะเห็นว่า เมรุที่วัด ทรุดโทรม

ก็ยินดีด้วย และ ขออนุญาตเข้าร่วมทำบุญด้วย

เกิดมา ไม่กลัวอะไร กลัวอยู่แต่ว่าจะไม่ได้ทำบุญ เท่านั้นเอง

เธอก็ใจดี จัดให้เป็นประธานเลย เอ้า เอาไงเอากัน

เธอมอบซองผ้าป่ามาให้ ก็บอกเพื่อนร่วมงาน เพื่อนร่วมเล่นหมากรุก กับคนรู้จักกัน ที่พอบอกได้ไม่กี่คน ดูว่า จะใจคับแคบ ก็การทำบุญนั้น แม้แต่เพียงยินดีในบุญที่คนอื่นทำ ก็ได้บุญแล้ว หากบอกไม่ทั่วถึง มะขาม ฅินเดินดน กราบขออภัยไว้ตรงนี้ด้วย

วันที่ ๙ สค ๒๕๕๒ เวลาก่อนเที่ยง นำบุญทีรวบรวมได้ ส่งให้เธอไป ให้เธอ นำบุญ ไปส่ง

ขออานิสงส์ในการทำบุญครั้งนี้ จงดลบันดาลให้ ผู้ที่ร่วมบุญด้วยกัน จงมีความเพียรอย่างยิ่งยวด จงมีชื่อเสียงขจรขจาย และมีความสำเร็จในงานด้วยเถิด

จงเอาความเพียร เป็นไฟเผากิเลสให้เร่าร้อน

ก็แลธรรม ที่เกี่ยวเนื่องกับ ไฟ เท่าที่นึกได้ขณะนี้ ก็มีอยู่เพียงนี้ เราทำบุญอาศัยเมรุ และในเมรุมีไฟ ความปราถนาอันนี้ คงไม่เกินเลย เกินไป ไปดอกกระหมั่งหนา เน้าะ

[รูป ที่เพิ่งได้รับจาก พลับพลึงไพร ๑ วันหลังจากกลับมาแล้ว]

ผ้าป่ากองนี้ เธอจะนำไปทอดในวันที่ ๑๒ สิงหาคม พุทธศักราชที่ ๒๕๕๒ นี้ วันอันที่เราถือให้เป็น วันแม่ ก็ขอถือโอกาสนี้ ทำความดี ในวันแม่ ด้วยผ่าป่ากองน้อยนี้ น่ะ หากท่านใด จะร่วมด้วย ก็ยินดียิ่ง

ขออานิสงส์ในการทำบุญครั้งนี้ จงดลบันดาลให้ ผู้ที่ร่วมบุญด้วยกัน จงมีความเพียรอย่างยิ่งยวด จงมีชื่อเสียงขจรขจาย และมีความสำเร็จในงานด้วยเถิด

พลับพลึงไพร
มะไฟ ฅนเหลิงฟ้า & ผองเพื่อน
Tue Aug 11 15:01:44 ICT 2009
(แก้ไข ชื่ออำเภอ ให้ถูกต้องครับ กับ เพิ่ม ชื่อวัด ชื่อ พลับพลึงไพร ลงไปในนี้ด้วย ไม่มีเธอ ไม่ได้ทำบุญ ขออภัยที่บกพร่อง)