โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ กับ ความเคลือบแคลงสงสัย

เรามาทำความจริงให้ปรากฏกันทีเถอะ น่ะ เกี่ยวกับ โรงไฟฟ้านิวเคลียร์

ที่ชวนคุยวันนี้ ไม่ใช่เรื่องว่า จะมี จะไม่มีโรงไฟฟ้าอะไรหรอก เพราะในฐานะชาวบ้านคนหนึ่ง ก็ไม่ได้บริโภคพลังงานอะไรมากมายเลย แต่ขอให้มองกันกว้างๆว่า หากจะมี เรา ต้องรับผิดชอบ อะไรบ้าง เพราะถึงที่สุดแล้ว ประเทศชาติ ไม่ว่าชาติไหนก็ตาม หลีกไม่พ้นหรอก ที่ต้องหาพลังงานมาไว้ หากต้องพัฒนาประเทศขึ้นมา

นิวเคลียร์ เป็นพลังงานหนึ่ง ดังได้กล่าวมาแล้ว

ตกลงกันตามนี้ก่อน ตีกรอบกันตรงนี้ก่อน น่ะ

ก็แลเรื่องที่กังวลกันนั้น ไม่มีอะไรมากไปกว่า ประสิทธิภาพของคนทำงาน กับ กากนิวเคลียร์ เพราะอย่างอื่น มาจากต่างประเทศ แต่ คน กับแท่งเชื้อเพลิง ที่จะกลายมาเป็น กากนิวเคลียร์ในภายหลังนั้น เราต้องดูแล

ดังนั้น กรอบที่เราจะพูดกัน มี ๒ เรื่อง คน กับ กากนิวเคลียร์ เน้าะ

จะยังไม่จบง่ายๆหรอก และจะขอโยกไปที่ วังนาคหอม อันเป็นที่ของเรื่องนิวเคลียร์โดยจำเพาะ แต่ก็ยังไม่ร่ายกันเอาในวันนี้น่ะ วันนี้ วันพระ ขออนุญาตสงบสติ สร้างปัญญาให้งอกงามขึ้นมา เผื่อจะยาวกว่าหูอึ่งบ้าง คริคริ

คุยกันฉันท์วิทย์: โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ กับ ภาระกิจความปลอดภัย

เมื่อวานนี้, ๑๐ มิย ๒๕๕๒ บ่าย, ไปร่วมรายการ เสวนา คุยกันฉันท์วิทย์ ที่กระทรวงฯ โดยยกประเด็น อุ่นๆ โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ขึ้นมาพูดคุยกัน

ก็เห็นพูดว่าปลอดภัยๆ ทำไมถึงต้องมีขีดวงว่า populations ต้องไม่เข้าถึง ต้องอยู่ห่างจาก facilities และที่สำคัญอีกอย่าง คือในต่างประเทศเขาต่างก็โฆษณากันโครมๆ เอารูปชาวบ้านมาเล่นน้ำ พักผ่อนกัน ข้างๆ npp ...

ยังไม่ทันสิ้นเสียงถาม เขาก็เอา วีดีโอ ที่ว่ามาฉาย ฆ่า เวลาไปตั้ง ๑๕ นาฑี

ข้างอีกฝ่าย ก็เน้นๆ เนื้อๆว่า นโยบายเรื่องกากฯ ก็ให้งงงว่าชอบจังน่ะ นโยบายเนี่ย ทั้งๆที่เรื่องของ นิยามกากกัมมันตรังสี ยังแก้ไม่ตก ไม่รู้จักแก้ด้วยซ้ำไป หากไม่ชี้ช่องให้

ยังไม่ทันได้นำเสนอผลจาก โพล น้อยๆที่ทำไว้เลย ก็มีผู้ร่วมเสวนา ถาม แล้วบอกว่าเป็นคำถามสุดท้ายไปนั่นเทียว

แต่เอาเถอะ ชัดเจนดีครับ