เอ้า เอาเข้าไป ไปยืนเข้าแถวรอลงเรือ ตั้งแต่ยังไม่ถึงศาลาที่พัก ท่าวัดสนามเหนือด้วยซ้ำไป ผู้คนช่างมากมายจริงๆ
พอไปยืนรอ ถึงได้นึกได้ว่า วันนี้ มันจวบกัน สามงาน วันหยุด ๑ ล่ะ วันตรุษจีน ๑ ล่ะ วันวาเลนไทน์ ๑ ล่ะ
แต่ ก็ไม่เปลี่ยนความตั้งใจ ไปแล้วนี่ จะเบียดผู้คนออกมาได้รึ
ไปไหว้พระ ที่ ศาลาวัดปรมัยฯก่อน แล้วเข้าไปไหว้พระในโบสถ
นโมตสฺส ภควโต
อรหโต
สมฺมา
สมฺพุทฺธสฺส นโมตสฺสะ ภควโต
อรหโต
สมฺมา
สมฺพุทฺธสฺส นโมตสฺส ภควโต
อรหโต สมฺมา
สมฺพุทฺธสฺส
พุทฺธํ สรณํ คจฺฉามิพระบริสุทธิคุณ พระปัญญาธิคุณ พระมหากรุณาธิคุณ
ธมฺมํ สรณํ คจฺฉามิคุณพระธรรมดับเพลิงกิเลสเพลิงทุกข์ อกาลิโกผู้ใดปฏิบัติตรงมุ่งมั่นแน่วแน่ด้วยความเพียรเมื่อใด ย่อมเห็นผลเมื่อนั้นโดยไม่ต้องรอ ปัจจัตตังอันวิญญูชนผู้ปฏิบัติด้วยตนเองเท่านั้น จึงจะเห็นเอง รู้เองด้วยตนเอง
สงฺฆํ สรณํ คจฺฉามิพระอริยสงฆ์สาวกผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบจนพ้นทุกข์ได้แล้ว สามารถสั่งสอนผู้อื่นให้ปฏิบัติตามจนพ้นทุกข์ได้ด้วย บุคคลสี่คู่แปดจำพวกที่คู่ควรแก่การรับของสักการะ กราบไหว้บูชากระทำทักษิณาทาน เป็นเนื้อนาบุญที่ยิ่งใหญ่ไม่มีเนื้อนาบุญอื่นใดยิ่งใหญ่กว่า
ทุติยมฺปิ พุทฺธํ สรณํ คจฺฉามิ
ทุติยมฺปิ ธมฺมํ สรณํ คจฺฉามิ
ทุติยมฺปิ สงฺฆํ สรณํ คจฺฉามิ
ตติยมฺปิ พุทฺธํ สรณํ คจฺฉามิ
ตติยมฺปิ ธมฺมํ สรณํ คจฺฉามิ
ตติยมฺปิ สงฺฆํ สรณํ คจฺฉามิ
๏สพฺเพ สตฺตา อเวรา
สพฺเพ สตฺตา อพยาปชฺฌา
สพฺเพ สตฺตา อนีฆา
สพฺเพ สตฺตา สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ๛
อรหโต
สมฺมา
สมฺพุทฺธสฺส นโมตสฺสะ ภควโต
อรหโต
สมฺมา
สมฺพุทฺธสฺส นโมตสฺส ภควโต
อรหโต สมฺมา
สมฺพุทฺธสฺส
พุทฺธํ สรณํ คจฺฉามิพระบริสุทธิคุณ พระปัญญาธิคุณ พระมหากรุณาธิคุณ
ธมฺมํ สรณํ คจฺฉามิคุณพระธรรมดับเพลิงกิเลสเพลิงทุกข์ อกาลิโกผู้ใดปฏิบัติตรงมุ่งมั่นแน่วแน่ด้วยความเพียรเมื่อใด ย่อมเห็นผลเมื่อนั้นโดยไม่ต้องรอ ปัจจัตตังอันวิญญูชนผู้ปฏิบัติด้วยตนเองเท่านั้น จึงจะเห็นเอง รู้เองด้วยตนเอง
สงฺฆํ สรณํ คจฺฉามิพระอริยสงฆ์สาวกผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบจนพ้นทุกข์ได้แล้ว สามารถสั่งสอนผู้อื่นให้ปฏิบัติตามจนพ้นทุกข์ได้ด้วย บุคคลสี่คู่แปดจำพวกที่คู่ควรแก่การรับของสักการะ กราบไหว้บูชากระทำทักษิณาทาน เป็นเนื้อนาบุญที่ยิ่งใหญ่ไม่มีเนื้อนาบุญอื่นใดยิ่งใหญ่กว่า
ทุติยมฺปิ พุทฺธํ สรณํ คจฺฉามิ
ทุติยมฺปิ ธมฺมํ สรณํ คจฺฉามิ
ทุติยมฺปิ สงฺฆํ สรณํ คจฺฉามิ
ตติยมฺปิ พุทฺธํ สรณํ คจฺฉามิ
ตติยมฺปิ ธมฺมํ สรณํ คจฺฉามิ
ตติยมฺปิ สงฺฆํ สรณํ คจฺฉามิ
๏สพฺเพ สตฺตา อเวรา
สพฺเพ สตฺตา อพยาปชฺฌา
สพฺเพ สตฺตา อนีฆา
สพฺเพ สตฺตา สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ๛
ออกไปจองเมี่ยงคำสดไว้ แล้วเดินอ้อมองค์พระมหารามัญเจดีย์ เข้าไปไหว้พระนอนในพระวิหาร สวดมนต์ แล้วนั่งสมาธิแผ่เมตตาอยู่ที่นั่น สักพอได้ความสงบมาบ้าง นึกอุทิศส่วนกุศลอันจะพอเกิดมาบ้าง ให้กับทุกรูป–นาม เท่าที่นึกได้ตอนนั้น ออกจากสมาธิ โทรฯบอกไหม ให้เธอทราบด้วย เดินริมทาง
แวะไปกินก๋วยเตี๋ยวริมน้ำ พออิ่มมีแรง แล้วเตลิดไปต่อถึงวัดไผ่ล้อม
ทำบุญซื้อที่ดินให้วัดเข้าไปไหวะพระบรมสารีริกธาตุในโบสถ หลวงพ่อท่านรดน้ำมนต์ให้ด้วยความเมตตา พร้อมเคาะหัวให้ ก็ดูว่าคงจะสมหวังกับใครบางคน ที่อยากเข็กกบาล ก็สมหวังแล้วน่ะ
ขากลับแะซื้อกระบุง เอามาไว้ใส่ข้าวสาร มันรำคาญ เวลาซื้อข้าวสารมาทีไร เป็นต้องใส่ถุงปัสติกคาไว้งั้นไปทุกครา ก่อนโน้น ซื้อตะกร้าแบนๆเล็กๆ แต่พอใส่ไข่สักโหลมาใบหนึ่งแล้ว แม่ค้าขายไข่เห็น เธออยากได้มากกกกก งวดนี้ ไม่รู้จะเป็นไง แต่คงไม่บ้าหิ้วกระบุงไปซื้อข้าวสารด้วยหรอก
ซื้อขนมโรยงามาสองสามกล่อง เปลือกส้มด้วย แล้วก็แวะมาเอาเมี่ยงคำสดที่จองไว้ แม่ค้าก็ใจดี เทถั่วลิสงคั่วมาให้ กำมือหนึง
มานั่งกิน ที่ศาลา หลังจากเดินผ่านหน้าโบสถยกมือจบลาไหว้องค์พระแล้ว
วันแห่งความรัก ก็ไม่มีอไรให้ เพราะรักมันเจือราคะ มีแต่เมตตาเท่านั้นที่ให้กับทุกรูปนาม น่ะ รับไปเถอะ ท่องบ่นด้วยตนเองได้ด้วย ยิ่งดี ข้างบนนั้นแหละ มงคลจะได้เกิดกับตนเอง
ขอให้ทุกรูปทุกนาม ที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งหมด ทั้งสิ้น ทั้งหลายเอ๋ย จงอย่าจองเวรแก่กันละกันเลย จงอย่ามีความเจ็บไข้ไม่สบายกายเลย จงอย่ามีความทุกข์ใจเลย จงมีความสุขกายสุขใจ รักษาตนให้พ้นทุกข์เถิด
น่ะ ท่องบ่นไปจนหลับนั่นแหละ น่ะแล้วจะเป็นสุข
