พลังรัก

รัก คือราคะ รัก คือ กิเลสตัวหนึ่ง ซึ่งควรจะลด ละ ทิ้ง ขจัดไปเสีย
คน มีรัก หาก ไม่มีรัก คนย่อมสูญสลายไปหมด สิ้น ใจสูญสลาย ก็เท่ากับตาย กายแตก วิญญานดับ

กีฬา พัฒนากาย สร้างใจ ให้สมบูรณ์ ให้รู้จักชนะ รู้จักแพ้ รู้จักให้อภัย
กีฬาสร้างอีกมากมาย

แต่ที่เห็นๆคือ น้ำใจนักกีฬา
ใจ ที่ตั้งไว้ดีแล้ว ย่อมนำสุข สงบ สันติมาให้

พวกเรา ไปที่ dream world กัน ช่วงเช้าก็สนุกสนานกัน อาศัยการออกกำลัง อาศัยกีฬา ทบทวนวัฒนธรรมองค์กร ทบทวนเกร็ดความรู้เรื่องความรัก ความสามัคคี ทบทวนอีกหลายๆอย่าง

บ่าย ได้สนุกกันในสวนสนุกตามอัธยาศัย

จะเอาอะไรกับร่างกายที่เก่าแก่คร่ำคร่าไปตามกาล ก็ได้แต่เดินเล่น ตั้งใจว่าจะไปหามุมสงบ นั่งพักผ่อนกาย สำรวมจิตดูสักครึ่งวัน

มาสนุกกับรถยนต์คุณปู่ ตื่นเต้นกับ สกายโคสเตอร์ เลยบันทึกไว้หน่อย

หลานชาย น่ารัก กำลังอยากรู้ อยากเห็นมารู้จัก ก็เินเล่นไปกับเขาสักพัก พอตัดใจจะไปทำอย่างว่า หลานกลับวิ่งตามมา

ลุงลุง ลุงบอกพ่อหนูยังว่าจะเจอกันตอนไหน ที่ไหน
อ้าว เออ งั้นรึ อืมม งั้นพวกเราไปนัดกับพ่อไว้ ปะ ไปกัน

ได้เลขมือถือสงกรานต์มาไว้
โดดเดี่ยว เดียวดาย ไม่ไร้เพื่อน
ทั้งบ่าย ก็สนุก ลืมวัยไปกับหลานชายท่านนี้ ราวกับรู้จักมักคุ้นกันมาก่อน ยังกับทำบุญร่วมชาติกันไว้

monorail 2 times, 3 smiles

นั่งโมโนเรล ติดใจ ไปนั่งได้ตั้ง ๒ เที่ยว ทำได้ไงไม่รู้ รู้แต่ว่า ด้วยความเมตตา ความสงสารจากพี่ๆ เพื่อนๆ สทน. ที่คงเห็นเรา ๒ ชีวิต สนุกกันลืมวัย เลยให้ตั๋วมาอีก คนละใบๆๆ

ขอบคุณครับ ขอบคุณ ขอให้ทำมาค้าขึ้น มีกินมีใช้ แม้ในยามยากให้มีคนช่วย เถอะน่ะ

คู่บุญ

จากใต้ มุ่งเหนือ แล้ววกลงใต้สุด เพียงเพื่อไปเจอะเจอกับคู่บ่าวสาว ที่ได้เห็นจากเคเบิลคาร์ในช่วงหัวบ่าย แล้วนั่งพัก ไปดูสิ่งมหัศจรรย์ และแนะนำหลานให้รู้จักไหว้ อย่าไหว้สิ่งของ ให้ ไหว้คุณค่าของสิ่งนั้น ภูเขาทอง เป้นเพียววัตถุ แต่ในบรมบรรพต มีพระบรมสารีริกธาตุประดิษฐานอยู่ ให้ไหว้ระลึกถึงคุณพระรัตนตรัย หรือ พระพุทธคุณแทนการไหว้ตัวภูเขาทอง

สงกรานต์โทรฯตาม และ มาโนช เดินมาตามอีกที หลานชายคู่บุญจึงได้เข้าไปในงานเลี้ยงโต๊ะจีน งานเลี้ยงที่เขาจับรางวัลไปแล้ว

สงกรานต์พาไปหย่อนบัตร ดร.เก๋ เธอก็บอกว่า ได้เลยพี่ พี่ไพรัช ไปนั่งเลยค่ะ
ครับครับ ครับ ขอบคุณครับ

ยังไม่ทันได้แยกตะเกียบคีบอาหารเลย ก็ได้ยินเสียงประกาศชื่อให้ไปรับรางวัล

เฮ้
เย้
วู้วว
ผี่ตึ๋ง ไป้ไป๊ไปเอาฮางวัน
เฮ้ย

บุญฤทธิ์ พลังแห่งความรัก พลังเมตตา หรือจะว่าอะไรก็ตามทีเถิด มะไฟ ก็ยังงงงๆอยู่เนี่ย

ก็เริ่มจาก มะไฟ ก่อน ตามด้วยสมาน ตามด้วยน้องอีกคน และ ตามด้วยสงกรานต์ พ่อของเด็กที่เดินไปเป็นเพื่อน มะไฟ นั่นแหละที่ได้รับรางวัล รางวัลอันเนื่องมาจากหลานชาย ผู้นำโชคดีมาให้

ของรางวัลที่ได้มา พอแกะออกดูเห้นว่าเป้นกระเป๋า เลยยกให้วาไป

กลับมาถึง สทน. ที่บางเขน ก็มืดมาก เดินลงรถเข้าตัวสถาบัน ตรงทางเดินยังเก็บได้ตังอีก ๑๐ บาท พอข้ามฟากไปฝั่งขะโน้น รถสาย ๕๒ ว่างๆยังมาจอดให้ได้ขึ้นอีก

คงอาศัยยืมชื่อ ด้วยปีกแห่งรัก ของ สุวรรณี สุคนธา เธอมาใช้กับเหตุที่เกิดในวันนั้นได้ น่ะ
และอีกครั้งที่ ยิ่งให้ก็ยิ่งมีแต่ได้

หลานชายคู่บุญ เขาจะรู้ด้วยรึเปล่าน่ะนี่ ว่า มะไฟ ที่เดินเป้นเพื่อนเขาในวันนั้น มีแต่สิ่งดีดีที่เกิดขึ้นทั้งนั้น นำโชคมาให้แท้ๆ

สรรพสิ่ง ล้วนแต่เกิดจากเหตุปัจจัย เมื่อเกิดมาแล้วจงดับเหตุปัจจัยนั้นทิ้งเสีย ก็มีสิ่งที่ไม่ตายเเท่านั้น

วิสาขะบูชา: พฤษภาคมเดือนเกิด

ไหวัพระบรมสารีริกธาตุ ที่สนามหลวง
ก้มลงกราบแผ่นดินเกิด ด้วยสำนึกในบุญคุณ อย่างไม่อายใคร ท่ามกลางแดดเปรี้ยง กลางวันของวันนี้ วันวิสาขะบูชา
พฤษภาคม เดือนเกิด ยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ...๑๗ ขวบปีผ่านไปอีกแล้ว

ออกเดินทางจากบ้าน แจ้งวัฒนะ ไปท่าเรือนนท์ จับเรือด่วนเจ้าพระยา วัดราชสิงขร ราวๆเก้าโมงครึ่ง ไม่ถึงห้าสิบนาที ถ้าจำไม่ผิดน่ะ ก็ถึงท่าช้าง ขึ้นท่าที่ท่าช้าง

ระหว่างทาง เรือด่วนวิ่งตีน้ำเจ้าพระยา ราบเรียบ ต้องนับถือต้นหนกัปตันเรือ
อากาศดีมาก ผ่านท่าต่างๆ ที่เตะตา ท่าพายัพ มีตึกเก่าๆใหญ่ๆ มันร้างยับเยินดีจริงๆ

อนิจจัง มันไม่เที่ยง

ระหว่างผ่านน้ำ ได้เห็นวัดสมอราย หรือวัดราชาธิราช ซึ่งพระเจ้าอยู่หัวทุกพระองค์ ต่างมาทรงผนวชที่นี่ ได้เห็นโดมธรรมศาสตร์ ได้เห็นศิริราชพยาบาล และวัดระฆังโฆสิตาราม

ไปกับหลาน เมื่อขึ้นท่าแล้ว ต่างหิวกันทั้งนั้น เจอก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นหมู กระโจนใส่กันทั้งลุงทั้งหลาน เกลี้ยง

เลาะริมถนน ผ่าน มหาวิทยาลัยศิลปากร ข้ามถนน ตรงดิ่งเข้าไปที่ท้องสนามหลวง บูชาดอกไม้ ธูปเทียน จากปะรำพิธีพระดี ๔ ภาค แล้วเดินเวียนเทียนรอบพระบรมสารีริกธาตุ

ตั้งนโมฯสามจบเก้าชั้น ระลึกถึงคุณพระพุทธ คุณพระธรรม คุณพระสงฆ์ ระหว่างเดินเวียนเทียน เพียงเท่านี้ ก็หมดสามรอบแล้ว ก้มลงกราบพระบรมสารีริกธาตุท่ามกลางแดดยามเที่ยงวัน กลางท้องสนามหลวงนั้นเอง


แผ่นดินนี้ ให้เราเกิด ยังไม่ตอบแทนคุณแผ่นดินเลย ก็ห้าสิบปีกว่าผ่านไปแล้ว วันเวลาที่เหลือ จะทำอะไรได้บ้างน่ะ ยกเว้นความพยายามที่จะปลดเปลื้องอิสระภาพ softwares อย่างที่เกริ่นไว้ข้างซ้ายมือมุมบนซ้ายนั่น

ธรรมศาสตร์ เขาอ้างว่าเหลาดินสอวาดยุติธรรมผ่านแผ่นฟ้า ดูทีรึว่า จะยังคงแน่วแน่ในเจตนานี้ไปได้สักกี่มากน้อย

เพียงเท่านี้ ก็ล้าแล้ว

แวะเข้าซุ้มพระดี ๔ ภาค กราบไหว้พระทุกองค์ ที่นำมาให้กราบไหว้บูชา ได้ พระใส จากมือหลวงพ่อมาองค์หนึ่ง ยื่นให้ยายของหลาน แต่ตัวหลานเอง กลับมอบองค์ที่เธอได้มาให้ มะไฟ

ให้ แล้วมีแต่ได้ นี่ก็อีกครั้งหนึ่งแล้วน่ะ ที่ยืนยันวลีนี้

ขากลับ ย้อนทางเดิม จับเรือด่วนเจ้าพระยา ลงที่ท่าช้าง ไปขึ้นที่ท่าน้ำนนท์ ท่านอาจจะใช้บริการรถตู้ จากท่านนท์ไปลงปากเกร็ด แล้วจับรถตู้จากปากเกร็ด ไปเส้นเมืองมีน ไปราม1 ไปรังสิต ล้วนแต่ผ่านกฤษดานครทั้งนั้น กลับมาได้ ถ้าคิดจะบุกบ้าน มะไฟ น่ะ อิอิ

แต่ด้วยความหิวข้าวเที่ยง เลยคว้าแท้กซี่เหลือง ได้คันหนึ่ง ตรงมากินก๋วยเตี๋ยวที่ท่าสยาม แจ้งวัฒนะ ที่ซึ่งสะทกสะท้อนกับ สยามสแคว์ซอย ๑๐ ยามเมื่อเหลือบตาไปพบข้อความ บนแผ่นป้าย ที่วาดบนผนังคูหาเข้า ระหว่างรอกิน

แม้ไม่ผูกพันอะไรมากนักกับสยาม แต่ก็อย่างว่า สยาม คือ ชื่อประเทศ ที่เขานำมาใช้ทั้งเป็นชื่อโรงหนัง ชื่อคอมเพล็กซ์แห่งนั้น ซึ่งเจ้าเข้าเจ้าของก็ จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย สถาบันศึกษาที่มีบุญคุณยิ่งนั่นเอง เขาไม่สามารถใช้พระนาม จุฬาฯ ได้ จึงเลี่ยงมาใช้คำ สยาม แทน

สาระพัดเรื่องราว ทั้งดี ทั้งไม่ดีระหว่าง ๒๕๑๔ ถึง ๒๕๑๘ ที่สามย่าน ก็ย่อมต้องมีบ้างที่แวะเวียนมา สยาม

บัดนี้ แม้สยามจะกระทบกระทั่งไปบ้างตามกาล แต่ สยาม ก็ ยังอยู่ยั้ง ยืนยง เสมอ

เฮ้อ มากินก๋วยเตี๋ยว ที่แจ้งวัฒนะ ดันไพล่ไปนึกถึงสามย่านได้ไงเนี่ย

วันเกิด เราให้อะไรแม่ แทนที่จะขอของขวัญวันเกิดจากแม่ จากพ่อ เราน่าจะถามตัวเองว่า เราให้อะไรท่าน เพราะในวันเกิดนั้น ที่แท้แล้ว ท่านทั้ง ๒ ได้ให้ชีวิตเรามา

นี่คือข้อคิดจากหนังสือที่หลานซื้อมาจากท้องสนามหลวง หลังจากเวียนเทียนแล้วนั่น

หน้าที่ที่ดีของลูกที่พึงมี ที่พึงปฏิบัติต่อ แม่พ่อ ทั้ง ๖ ข้อ จากพระพุทธศาสนานั้น คงทนท้าให้ท่านพิสูจน์เสมอ ไปหาอ่านเอาเองเถิด

ด้วยกุศลที่ก้มกราบแผ่นดินหลังเวียนเทียนรอบพระบรมสารีริกธาตุ ของความสุขสวัสดี จงมีขึ้นกับทุกรูป ทุกนามเถิด

บุญรักษาน่ะครับ

สรงน้ำพระบรมสารีริกธาตุ ที่วัดพระธาตุหริภุญไชย

วันนี้ ที่ลำพูน เขาสรงน้ำพระบรมสารีริกธาตุ ที่วัดพระธาตุหริภุญไชย กัน
สาธุ ขออนุโมทนาในกุศลกรรมครั้งนี้ด้วย

หยดหนึ่งของความเมตตา

ควันหลง
หลังคณิตศาสตร์ ทำไมมันกลายเป็นควันหลงไปได้ เน้อะ
ช่วงสงกรานต์ ก็พา อุรา ลูกชายคนเล็ก ไปสรงน้ำพระบรมสารีริกธาตุ ณ มหารามัญเจดีย์ วัดปรมัยฯ หรือ วัดเจดีย์เอียง
ความที่เขาไม่ค่อยได้ไปไหนมากนัก พอชวนไปทำบุญ ทำให้แม่ เขาก็ไป พาเข้าไปในพระอุโบสถ กราบไหว้พระ เขาก็ปฏิบัติตาม

ไปสรงน้ำพระบรมสารีริกธาตุ เขาก็ไปด้วย ที่สุด เข้าไปในพระวิหารพระนอน ที่ ร.๕ พระองค์ท่านมาสร้างไว้ เขาก็ไปด้วย และก็เล่าถึงเรื่องที่ น้าไหม เขาอุตสาห์หนีคน จากหน้าอุโบสถมายังวิหารพระนอนนี้ แต่ก็มาเจอะเจอหมู่สุชน ที่เขามาทำบุญ ๙ วัดกัน ยังกับว่า เอาบุญมาให้น้าไหม ให้อุราได้ฟังด้วย

จากนั้น พาไปไหว้พระ ในอุโบสถ วัดเสาธงทอง ซึ่งเป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่งของเกาะเกร็ด

ขากลับมา ก็พาไปไหว้พระที่วัดไผ่ล้อม ซึ่งหลวงพ่อที่วัดนี้ ก็ได้ไปสวดให้คุณแม่ของอุรา (ก็เมียของผมนั่นแหละน่า) ด้วยในคราวโน้น ในปี ๒๕๓๗ นู้นแนะ

ไหว้พระแล้ว ก็แผ่เมตตาน่ะลูก
ฮับพ่อ
รู้มั้ย น้ำตาทีละหยดที่หลั่งรินออกมาของคนที่ทุกข์โศก มันมากมายมากกว่าน้ำในมหาสมุทร
ฮับพ่อ
รู้มั้ย น้ำทีละหยดเล็กๆ แม้จะหยดช้า แต่ถ้าหยอลงมาเรื่อยๆ บ่อยๆ ก็เต็มตุ่มได้
ฮับพ่อ
ทำบุญ ก็เหมือนกันน่ะ ทำบ่อยๆ
ฮับพ่อ
แผ่เมตตา ก็เหมือนกัน ทำบ่อยๆเข้า เมตตาจิตของเราก็จะเข้มแข็ง
ฮับพ่อ
พลังแห่งความเมตตาก็จะมาก ก็จะแรง
ฮับ พ่อ


แผ่เมตตาบ่อยๆน่ะลูก เมตตาจิตที่ลูกแผ่ออกไปนี่แหละ พระท่านว่า นอนก็ฝันดี ตื่นก็เป็นสุข พิษร้อนไม่ได้กิน เป็นที่รักของมนุษย์ เปนที่รักของเทวดา ไปไหนมาไหนก็มีแต่คนรัก คอยช่วยเหลือ
ฮับพ่อ
สำคัญเมตตาจิตหยดแรกของลูกนี่แหละ จะไม่หยาดออกไปให้สัตว์ผู้เป็นเพื่อนร่วมทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ได้สัมผัสกับความเยือกเย็นทีเดียวเจียวหรือ ฮึ
ทำไงคับพ่อ
ว่าตามน่ะ
คับ

สัตว์ทั้งหลาย
ที่เปนเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย
ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้นเอ๋ย
จงเปนสุขเปนสุขเถิด
อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย

สัตว์ทั้งหลาย
ที่เปนเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย
ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้นเอ๋ย
จงเปนสุขเปนสุขเถิด

อย่าได้เจ็บไข้ ลำบากกายลำบากใจเลย

สัตว์ทั้งหลาย
ที่เปนเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย
ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้นเอ๋ย
จงเปนสุขเปนสุขเถิด
อย่าได้มีความทุกข์กาย ทุกข์ใจเลย

สัตว์ทั้งหลาย
ที่เปนเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย
ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้นเอ๋ย
จงมีความสุขกาย สุขใจ รักษาตนให้พ้นจากภัยทั้งหลายเถิด

เท่านี้แหละลูก
คับ
มีสองตอน ตอนแรก ๓ ท่อน ไม่อยากให้เป็น ตอนหลัง ๑ ท่อน อยากให้เป็น
ที่สำคัญ ต้องว่าออกมาจากใจ นึกออกมาจากใจของลูกโดยแท้จริง
คับ
ดีแล้ว
เพียงหยดหนึ่งของความเมตตาจากใจของลูก อาจจะทำให้โลกสงบลงก็ได้
ใครจะรู้
กรรมเก่าของแต่ละคน ไม่เหมือนกัน
แต่เพียงสร้างบุญร่วมกันมาเท่านั้นหรอก ถึงนำชักให้ได้มาพบประสบกัน
เมื่อได้เกิดมาแล้ว ก็หมั่นทำบุญน่ะ บุญง่ายๆ ที่พ่อเคยบอกไว้นั่นแหละ

ก็แล ณ ที่วัดไผ่ล้อมนี่เอง ที่ได้คิดไปว่า ชั่วขณะจะก้าวขาออกไป เราจะไปเหยียบย่ำเอา กระทำเอา รูปนาม ที่ตาเรามองไม่เห็น ให้แตกทำลายไปรึเปล่าหนอ, นานมาแล้ว เมื่อครั้งผ่าตัดไส้เลื่อนคราวนู้น

ก็หน้าร้านทอซอง ชื่อทำนองนี้แหละ ตรงปากทางเข้าออกวัดไผ่ล้อม ที่พวกเราสองพ่อลูกไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวมอญ อุราเห็นมดดำตัวเล็กๆ แล้วถึงกับโพล่งออกมาว่า กลัวว่าจะทำให้มดมันตาย

ก็เล่าความจริงที่เกิดขึ้นกับจิตใจของตัวเอง ที่เกี่ยวกับ รูปนามที่มองด้วยตาไม่เห็นนั่นแหละ ให้ลูกได้รับฟัง ให้เขาได้รับทราบ

บังเอิญ เน้าะ
หยดหนึ่งแห่งเมตตาจิต ได้หยาดออกมาโดยไม่รู้ตัว