เรียงความ ความเรียง

กินใจเหลือเกิน กับคำครูที่บอกว่า จุดอ่อนของพวกเรา คือ เขียนเรียงความไม่ค่อยเป็น โดยครูยกตัวอย่างว่า เมื่อครูถามนักเรียนว่า

รักแม่มั้ย
รักค่ะ รักครับ
เอ้า งั้นเขียนมาซิว่ารักยังไง สัก ๒ หน้าระดาษน่ะ

คุณครูท่านเล่าต่อไปว่า ทั้งหมดแหละ เขียนคำว่า

รักแม่

เท่านั้นเองมาส่ง เมื่อครูถามว่า แล้วทำไมมีมาเท่านี้ นักเรียนก้ต่อบว่า ที่เหลือ ก็อยู่ในใจค่ะ ครับ ฯลฯ....

ไม่ต้องพูดถึงเรียงความหรอกครับ มะไฟ จำคำครูมาไม่หมด ก็ขอแต่งเองต่อไปว่า แค่ ความเรียงยังเขียนมาไม่ได้เลย ก็รวมถึง มะไฟ ด้วยเช่นกัน

ขอขอบคุณคุณครูสุรพงษ์ นามนัย ผู้สอนวิชาเคมีของช่อง dltv ไว้ ณ ที่นี้ด้วย

ธรรมชาติ

น้ำ ประกอบอาหารหวานของไทย ก็ยังมีคุณค่าแก่ความภาคภูมิใจของความเป็นไทย เอาแค่ กะทิสด นั้น ท่านยังแนะให้ใช้น้ำสะอาด มา เด็ดดอกมะลิที่ยังตูมอยู่โรยหน้า นำผ้าขาวสะอาดปิด ตั้งแต่หัวค่ำ ต่อรุ่งเช้าจึงนำมะลิลอยน้ำออก ขูดมะพร้าวทึนทึก แล้วนำน้ำทีเตรียมไว้นั้น มาคั้นกะทิอีกที

อาจายร์ท่านบอกว่า เอาแค่เราไปหามะพร้าวมีกลิ่นมา .... ก็อย่าหวังว่า อาหาร ที่ได้จากกะทิที่ได้จากมะพร้าวนั้น จะน่ากิน
พิถีพิถันกันขนาดนี้ ทาริกาไถ มาลอยหน้าทางทีวี ๔ ช่องนี้แหละยังมาว่า ...จั้งฟู้ดไทยก็มี....
ไม่เถียงหรอก มาเหอะรับรอง ฟูดสดสดเลย


ไก่เหมือง ของอาจินต์ ปัญจพรรค์[อาจินต์ ปัญจพรรณ (สะดกผิดไป ขออภัยด้วย)] ขออภัย ด้วยครับ ที่กินกันตายใน อาหารนักเขียน นั้น พี่เขย กับ คนดีที่อาศัยความดีมาเกิด (กุสุมา) นำมาดัดแปลง กินเป็นอาหารแก้ไข้หวัดหัวลมนี้ได้ ด้วยอร่อย ด้วยอิ่ม แลรักษาโรคาพยาธิได้

อาหารไทย ไม่ว่าภาคไหน ทุกสำรับ กินเป็นยาทั้งนั้น มีแต่คนที่ลืมกำพืด ลืมรากเหง้าของตัวเองเท่านั้นหรอก ที่มองว่า อาหารไทยที่เป็นจั้งฟู้ด... เฮอะ

ขอกราบไหว้ครูไทยทุกท่านไว้ด้วย กว่าจะเป็นไทย จากช่อง dltv 4 วันเสาร์ที่ ๒๑ สค นี้ ๑๑ โมง ๕๐ นาฑี