๑ กุมภาพันธ์ เวียนมาบรรจบอีกครั้ง

ปี พุทธศักราช ๒๕๓๗ วันที่ ๑ กุมภาพันธ์ ใครจะนึกฝันว่าคนของสำนักงานพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ ๕ คน กับลูกอีก ๑ คน ตายรวดเดียวจากอุบัติเหตุ รถตู้คว่ำ
มีพระอีก ๑ รูป ที่มรณภาพ
คนขับ รอด

อันตรายที่สุด ไม่ใช่สนามรบที่ไหนหรอก ท้องถนนนี่แหละ ตายได้ทุกวินาฑี และ มีทุกรูปแบบด้วย อย่าสงสัยเลย

รู้เช่นนี้แล้ว เพลาๆลงบ้างเถิด กิเลส ทั้ง ๓ ตัวน่ะ ยังไงก็ต้องตายกันทุกคน แต่ ไม่รู้ว่า เมื่อไหร่ เท่านั้นเอง ยามมีชีวิต ก็เร่งรีบสร้างความดีเข้าไว้ ยามแข็งแรงอยู่ ก็พึงเร่งปฏิบัติธรรม ขององค์สมเด็จพระสัมมาพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น กันให้เสร็จสิ้น ก่อนตายเถิด จะได้ไม่เสียทีที่เกิดมาเป็นคนกับเขาทั้งที

ยังจำได้ ที่ อดีตหัวหน้ากอง กองขจัดกากกัมมันตรังสี ท่านเคยบอกไว้ คุณให้อภัย คุณไม่มีอะไรเสีย คุณมีแต่ได้ น่ะท่านเอ๋ย ให้อภัย ก็เป็นการปฏิบัติธรรมอย่างหนึ่ง

ด้วยความปราถนาดีต่อทุกรูป ทุกนาม

ถึงที่หมาย โดย สวัสดิภาพ

มาถึงเวลานี้ คำว่า ถึงที่หมาย โดย สวัสดิภาพ คงเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องการเป็นอย่างยิ่ง ความต้องการนี้ คงเกิดจาก การเห็นคนตาย จากอุบัติเหตุบนท้องถนน ติดๆกันหลายครั้ง ครั้งล่ะหลายๆศพบ้าง ไปตายในโรงพยาบาลบ้าง

....คงเป็นเวรกรรมน่ะ.... ผู้สูญเสียรำพึงเบาๆบ้าง สะอึกสะอื้นพึมพำออกมาบ้าง
....อุบัติเหตุ ไม่ใช่เรื่องเวรกรรม...  ตำรวจท่านว่ามาอย่างนั้น

แต่หากเราจะมาเอาแพ้ชนะกัน มันไม่ได้อะไร เพราะมีแต่ความสูญเสีย ทั้งคู่

แต่ อุบัติเหตุ พอจะป้องกันได้ พอจะหลีกเลี่ยงได้ พอจะ ชดเชยได้หากเกิดขึ้น  อันนี้ จริง



ซึ่งอัน ชดเชย นี้ ไม่มีใครอยากได้เลย ไม่อยากให้มีการสูญเสีย จะดีกว่า

เมื่อครั้งยังเด็กอยู่นั้น เคยอาศัยทำมาหากินกับพ่อแม่ ข้างๆคิวรถ พอโตมาสักพัก พี่สาวไปแต่งกับนายท่ารถ เลยต้องเรียกว่า พี่นาง ไป และมักจะได้ยินบ่อยๆ เสมอๆ ทุกครั้งที่รถจะออกจากท่า เสียงของนายท่า ประกาศว่า

...ขณะนี้ รถโดยสารเที่ยวที่... กำลังจะออกจากท่ารถ ประโคนชัย ไปยังจุดหมายปลายทาง บริษัทฯ...ขอขอบคุณท่านผู้โดยสารที่มอบความไว้วางใจใช้บริการการเดินรถเที่ยวนี้ ...ขอให้ท่านผู้โดยสารทุกท่าน เดินทางไปถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพ

ซึ่งคำกึ่งอวยพรลงท้ายนี้ ทุกคนแทบไม่ตระหนักถึงความห่วงใย ที่บริษัทเดินรถต่างๆ มีต่อตนเอง เพราะปกติก็เดินทางถึงที่หมายกันถ้วนหน้าทุกคนไป

ครั้นเมื่อวันที่ ๑ กพ ๒๕๓๗ ที่เกิดอุบัติเหตุรถตู้เหมาคัน คว่ำกลิ้งทุกท่าลงข้างถนนแถวๆสิงห์บุรี คนตายเกลี้ยงทั้งคัน เหลือรอดคนขับรถคนเดียว ตายคาที่ ๖ ไปตายที่โรงพยาบาลสิงห์บุรี ๑

ครั้งนั้น มะไฟ ถึงได้ตระหนักถึงคำอวยพรส่งท้าย ของนายท่ารถ ถึงความหมายของคำว่า เดินทางถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพ รู้ดี เพราะคนที่อยู่สิงห์บุรีคือ กุสุมา ศรีโยธา

แบบจำลองการทิ้งกากฯ

เอาเถอะ แม้ตัวตนจะไม่อยู่ แต่ผลงานก็ยังแทนตัวได้ ,ช่างมาถ่ายรูปผลงานไปออกรายการ หญิง, กุสุมา, คงหมดห่วงซะที


หากมีอันใดล่วงเกินไป ขออภัยกันตรงนี้เลย กุศลผลบุญก็ได้อุทิศให้ไปแล้ว ขอให้สู่สุคติภพเถิด

 ไม่มีอะไร battery มันหมดน่ะ แล้ว aspire 2920 เครื่องนี้  เขาก็พาลดับวูปไป เอาล่ะ publish ไว้ก่อนสักโสดหนึ่ง แล้วค่อยมาว่ากันต่อ เน้าะ

แต่นั้นมา เวลาเห็นเพื่อนร่วมงาน เดินทางไปไหนมาไหน ก็มักจะบอกเพื่อนร่วมงาน ด้วยวลีเดียวกับ นายท่ารถพี่เขยท่าน บอกกับผู้โดยสาร แต่ครั้นบอกบ่อยๆเข้า เขาก็ว่า คงยังไม่ลืม ยิ่งเวลาผ่านไป เมื่อไปย้ำเข้า บ่อยเข้าทุกที คนเขาก็หาว่า บ้า

เอาละ จะยังไงก็ชั่งเถอะ ความปราถนาดีจากใจ ก็คือกุศลกรรมที่ มะไฟ ได้ก่อขึ้น แน่นอนว่า ทำดีย่อมได้ดี ต่อเมื่อผลกรรมยังไม่สนอง ก็ไม่ต้องร้อนรนไป

เดือนก่อน เขียนเรื่อง FreeBSD ส่งไป ในนั้น สิ่งแรก ที่บอกไปคือคำสั่ง exit หรือ logout ซึ่งไปเปรียบเอากับการ หยุดรถ ในการสอนขับรถ โดยเปรียบเทียบเอาว่า ถ้าไม่บอกนักเรียนขับรถ ให้รู้ถึงการหยุดรถเอาไว้ก่อน ต่อเมื่อจะบอก (ให้เขาหยุดรถ) ระหว่างที่เขาขับรถไปนั้น มันคงขลุกขลักน่าดู เผลอ ๆ จะมีอุบัติเหตุเอา

เข้าใจว่า นัก(เขียน)วิชาการ ท่านคงเห็นขำกัน มากกว่าจะเห็นว่าเป็นเรื่องจริง ซึ่ง มะไฟ เอง ก็ไม่ได้อยากให้เห็นจริงจังอะไร เป็นแต่ เปรียบเปรยให้ทราบถึงเหตุผล ในการยกคำสั่งแรก มาสอนให้รู้ เท่านั้นเอง

เอาเถอะ ก็ออกจะมากไป ไม่ดี

แต่ในแง่ธรรม การรู้จัก หยุด และ การเดินทางถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพ(ทำที่สุดแห่งทุกข์) นั้น ก็เป็นสิ่งที่ทุกคนต้องการ จะได้ไม่เสียทีที่เกิดมาพบพระพุทธศาสนานี้เข้า ฉันใด ก็ฉันนั้น ก็เห็นสมควรยุติเรื่องนี้ ไว้แต่เพียงเท่านี้

ด้วยเดชแห่งคุณพระรัตนตรัย ขอความสุขสวัสดี จงบังเกิดแก่ทุกท่านผู้เจริญในธรรม

เขียนเสร็จ ก็มีหนังสือเวียน แม้จะไม่ใช่หนังสืออีเล็กทรอหนิกส์ แต่ก็เป็นหนังสือราชการ มาแจ้งให้ทราบ ถึงการทำบุญ ในวันศุกร์ที่ ๑๔ มกราคม ๒๕๕๔ ที่จะถึงนี้ เลยร่วมทำบุญไป ตามกำลังทรัพย์เท่าที่มี ขอให้ทุกท่าน ได็โปรดอนุโมทนาสาธุด้วยเถิด

FreeBSD: ports --> desktopbsd

เป็น โปรแกรมอรรถประโยชน์ สำหรับงาน แอ้ด เมืองมีน ในการจัด/ปรับ/แต่ง/แก้ไข desktop ของระบบ และงานอื่นๆด้วย กระทำผ่าน desktop ครับ หน้าที่ให้ไว้นี้ ไปเปิดดูรายละเอียดต่างๆ ที่จำเป็นสำหรับผู้เริ่มใช้งาน

ลงจาก ports น่ะครับ

# cd /usr/ports/sysutils/desktopbsd-tools
# make install
# make clean

เหมือนเดิมน่ะครับ ขอให้สนุกกับเด็กน้อยหัวจุก น่ารักน่ารัก แลหากจะพอมีความดีอันใดมาบ้าง ก็ขอให้ กรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลไปให้กับ กุสุมา ศรีโยธา ด้วย

FreeBSD: ports --> SimpleAgenda

ลองดูน่ะ ก็พวกเมโม กล้อกก้อกแก้ก ทำนองนี้แหละ
ยังไม่ได้เปรียบเทียบกับ gtodo ของจีโนม แต่อันหลังนี้ใช้อยู่ และ ไม่ใคร่จะพอใจนักตรงที่ของเก่าๆ พวกจะตัดทิ้งไปซะเรื่อย

อีตอนแรก เรียกไงก็ไม่มา จนแต้มเลยไปโน่น ถามแบบ ผู้รู้ อิอิ ถามตรงๆไม่อาย

น่ะ ทีแรกจะใช้งาน ก็สั่งซ้อสซะก่อน หรือ จะเอา คำสั่งพวกนี้ไว้ใน .cshrc ก็ได้

ลงจาก ports น่ะ

# cd /usr/ports/deskutils/simpleagenda
# make install
# make package
# make clean

ขอให้สนุกกับเจ้าตัวน้อยน่ารัก ถ้าจะพอมีความดีอยู่บ้าง ใช้แล้วก็กรวดน้ำให้ กุสุมา ศรีโยธา เธอด้วยน่ะครับ

ธรรมะ ชาติ

เป็นเรื่องปกติ ธรรมชาติ น่ะ ก็เล่นกรำงานมา ๕-๖ วัน แถมเสาร์-อาทิตย์ ไปเดินท่อมๆกลางแดดในเกษตร พอดีกัน วันนี้ เลยออกอาการ ธรรมชาติ ธรรมะ ได้บังเกิดขึ้นแล้ว คือ อาการของกาลเวลา

พอดี ดันเป็นวันที่ ๑ กพ (๒๕๓๗) ๒๕๕๓ เลยหยุดซะ สงบสติอารมณ์ทำบุญให้ กุสุมา ศรีโยธา และ คณะ ไป

สู่สุคติ สู่ภพสูภมิที่สูงขึ้นเถิดน่ะ

ประหยัด

เมื่อวันก่อน ได้อ่านหนังสือเวียนที่บอกให้ช่วยกันประหยัด เช่น ค่าอาหารสำหรับเลี้ยง การจัดงานต่างๆ การเดินทาง เรื่องที่พัก ฯลฯ ก็อ่านไป แล้วก็ภูมิใจตัวเองอยู่นิดนิด เพราะขนาดว่า ไม่ยอมเปิดไฟฟ้าแสงสว่างทำงาน ก็ยังอยู่ได้แทบทั้งวันเลย ขณะที่ ที่อื่นๆล้วนแต่สว่างใสว กันถ้วนทั่ว

ไม่ได้ยกตนข่มท่านน่ะ

มันเคยชินน่ะสำหรับเรื่องแสงสว่างเนี่ย เพราะทำงานหน้าจอคอมพ์ แสงจากจอ ก็แสบตามากพอ แสงส่องมายัง แป้นพิมพ์ก็มีให้ เลยรู้สึกว่า ไม่รู้จะไปเปิดไฟฟ้าแสงสว่าง ในห้องอีกทำไม สิ่งแวดล้อมที่อื่นนั้น ย่อมแตกต่างไปจากที่เล่ามา จึงเปิดไฟสว่างใสวกัน

เหล่านี้ เป็นแต่เพียงข้อคิด เล็กๆน้อยๆน่ะ

เอาง่ายง่าย เอ้า เอาแค่ใช้โทรศัพท์ก็แล้วกัน ถ้าหมุนออกนอกที ก็ สามบาท (ราคาเก่าน่ะ ไม่รู้ขึ้นราคารึยัง) ถ้าองค์กร มีคนอยู่ห้าร้อยคน หมุนออกคนละห้าหนต่อวัน ทำงานกันยี่สิบวัน จะเป็นเงินเท่าไร เอางี้ ปีละ ๕๐ สัปดาห์ สัปดาห์ละ ๕ วัน ค่าโทรฯจะเป็นเท่าไหร่ ก็ ๕๐ x ๕ x ๕ x ๕๐๐ x ๓ บาทแหละ เน้าะ คูณกันเอาเอง

ไม่ใช่น้อยๆเลย

มะไฟ เลยกำหนดจิตไว้เลยว่า จะไม่โทรฯออก ถ้าไม่จำเป็น เอาส่วนของตน ไปให้ หน่วยงานที่จำเป็น ต้องใช้โทรศัพท์ ติดต่องาน ยังจะดีกว่า บางคน ไม่คิดยังงั้น ซ้ำร้ายยังจะมาคาดหวังเอาว่า มันเป็นส่วนที่เราต้องได้ ต้องมี จึงจำต้องเอาต้องใช้ ...ฯลฯ ซะงั้น ตัวอย่างที่เห็นชัด ก็ thumb drive เมื่อ สามปีก่อนไง และไวไวนี้เอง ก็ถึงกับจัดซื้อ external hard disk กันเรียกว่า กะจะแจกจ่ายกันให้คนละอันไปเลย ซึ่ง ไม่ถูกต้อง

การนำคอมพ์เก่าๆ ที่ยังพอทำงานได้ กลับมาใช้งานนั้น ดูก็ดีน่ะ แต่ ต้องเป็น ผู้รู้ด้วย ถึงจะคุ้มค่า หากเอามาเปิดทิ้ง ให้ กินกระแสไฟฟ้า มันไม่ดีเลย เพราะคอมพิวเตอร์นั้น มันมีค่ามาก ก็ต่อเมื่อ มันทำงานตลอดเวลา มันทำงานซ้ำซาก แต่หากสัก เอามาเปิด แล้วสักครึ่งชั่วโมง หรือ หนึ่งชั่วโมง มาเคาะแป้นพิมพ์ที ไม่คุ้มหรอก เปลืองค่าไฟฟ้าเปล่าๆ

ยังจำได้ ...ตึ๋ง ประหยัดได้ ก็เท่ากับหาได้น่ะ... ซึ่ง กุสุมา เคยบอกไว้ เมื่อราวๆปี ๒๕๒๗ ราวๆนั้น ยามที่เราสอง มีเงินใช้กันเดือนล่ะประมาณ ๒๐๐๐ บาท เงินที่เหลือ เอาไปส่ง เอาไปผ่อนบ้านหมด และเราไม่มีรายได้อื่นเลย นอกจาก เงินเดือน

ประหยัด มันต้องมีในใจ ประหยัด ต้องออกจากในภายใน

แต่ มันสวนทางกันกับการทำงานแล้ววัดความสำเร็จกัน ด้วยการใช้เงิน

FreeBSD: file

งวดนี้ ใคร่ขอเสนอเรื่องราวของ แฟ้ม หรือ file แต่พอให้ได้ไอเดีย ว่าแฟ้มคืออะไร มีอะไรอยู่ในแฟ้ม ความหมายของคำว่า เจ้าเข้าเจ้าของ หรือ การได้รับอนุญาตให้ใช้งานแฟ้ม พวกนี้เป็นเบื้องต้นก่อน

อะไรคือแฟ้ม
แฟ้ม คือลำดับของ byte หรือ คำ ในภาคภาษาไทย ส่วนที่ว่า คำ ในแฟ้มจะมีความหมายอะไร อย่างไร นั้น ตัวโปรแกรม ที่อ่าน หรือ ใช้ แฟ้มนั้นเองต่างหากจะเป็นผู้ที่รู้ หรือ เข้าใจดีที่สุด

การที่จะรู้จัก ต้องทดลองเอง เหมือนอย่างกับว่า เขาถามว่า เกลือมันมีรสเค็ม เค็มยังไง ก็ต้องตอบว่า ให้ไปกินเกลือดูเองซี ถึงจะรู้จักรสเค็ม ฉันไดก็ฉันนั้น ท่านต้องทดลอง เล่น กับแฟ้มดูสักระยะ ซึ่งในการนี้ ท่านสมควรหาเครื่องมาไว้เพื่อใช้งานด้วย จะดีกว่าไปขอมี account กับระบบ แต่ถ้าหาเครื่องยากนัก การมี account สัก ๑ ที่ก็ไม่เลวนักหรอก

เอาเป็นว่า ท่านสามารถใช้ FreeBSD ได้ตามใจก็แล้วกัน เน้าะ

สิ่งแรก ที่อยากให้ท่านทดลองก็คือ คำสั่ง file ลองดูน่ะครับ
# file  /bin /bin/ed /bin/pwd
ตามนี้เลยน่ะ แต่ถ้าตัวหนังสือมันไม่เอียง ก็ไม่ต้องตกใจไปหรอก ไม่ต้องเอียงตามหรอกน่า อ้อ ถ้าท่านไม่รู้ว่า file คืออะไรก็ง่ายๆน่ะ เหมือนเดิม file(1)
ที่อยากให้ดูช่วงนี้ คือ ความแตกต่างของผลลัพธ์ที่ได้ ผลลัพธ์จากคำสั่งที่ท่านใช้นั่นแหละครับ บรรทัดแรก บอกว่า directory สองบรรทัดสุดท้าย เป็นแต่ข้อความยาวๆ เข้าใจยาก แต่เรารู้ว่าเป็น โปรแกรม และ แน่นอน เป็นแฟ้ม แฟ้มหนึ่ง ซึ่งจากนี้ เราสรุปว่า

• โปรแกรม ก็คือแฟ้ม
• directory ก็คือ แฟ้ม

เอาล่ะครับ ลองดูอีกเที่ยวละกัน
# date  >> ~/junk
จากนั้น อีกหนหนึ่งน่ะ
# file  /bin /bin/ed /bin/pwd ~/junk
ยังต้องให้อธิบายอะไรอีกมั้ยครับ สังเกตุเองน่ะ ว่า ความแตกต่าง ของผลลัพธ์ เป็นอย่างไร
มาดูกันต่ออีกนิดหนึ่งน่ะ ทำตามไปก่อนน่ะ
# echo #\!/bin/sh > junk1
# echo set -x >> junk1
# file  /bin  /bin/ed  /bin/pwd  ~/junk  junk1
สังเกตุเห็นอะไรจากผลลัพธ์เพิ่มเติมไหมครับ

มาต่อกันน่ะ

จากตัวอย่างที่ผ่านมา ท่านสมควรทราบได้แล้วว่า แฟ้ม พอจะแยกชนิดได้อยู่บ้าง เรามาดูกันต่อไปซิว่า devices หรืออุปกรณ์ประกอบต่างๆนั้น เป็น แฟ้ม ชนิดใด ลองดูน่ะ
# file /dev/ad0s1
หวังว่ายังคงจำ /dev/ad0s1 กันได้อยู่น่ะครับ

ทีนี่ เรามาดูต่อว่า ในเรื่องของแฟ้ม(files) นี่ นอกจาก ชนิด ที่สามารถดูได้จากคำสั่ง file(1) แล้ว ยังมีเรื่องของ สิทธิ หรือ permission ที่สมควรจะรู้ไว้เป็นเบื้องต้นด้วย ซึ่งในเรื่องของ permission นี้ ใคร่ขอให้มองว่า แฟ้มของเรานั้น บางแฟ้ม เราไม่อยากให้ใครอ่านเลย แต่ บางเรื่องที่เก็บในแฟ้ม เราอยากแชร์ให้กับเพื่อนร่วมก๊วนได้ทราบด้วย ก็มี
ซึ่งในการนี้เอง ก็ทำให้เกิดมีการแบ่งแยกผู้ใช้ออกเป็น ๓ พวกใหญ่ๆคือ เราเอง หนึ่งล่ะ กับ กลุ่ม อีกหนึ่งล่ะ และ คนอื่น อีกหนึ่งล่ะ ซึ่งทุกแฟ้ม(files) จะมีรายละเอียดของ permission ของผู้ใช้งาน เรียงตามลำดับดังนี้
user group other
ก็แล permission หรือ สิทธิ ที่ว่านั้นก็มี อ่าน เขียน ทำงาน อย่างนี้
read อ่านได้
write เขียนได้
execute สั่งให้ทำงานได้
โดยที่ในแต่ละประเภทของผู้ใช้ เขาจะเรียง permission ไปเป็น อ่านเขียนสั่ง ในลำดับนี้ไปทุกประเภท ดังนี้

-rwxrwxrwx

เจ้าตัวขีด - ที่อยู่ซ้ายสุดนั้น อย่าคิดว่าเป็นรอยเปื้อนจากการพิมพ์น่ะ เป็นขีด - จริงที่เจตนามีไว้ เพราะมันแทน ชนิด ของแฟ้ม(files) ที่ได้กล่าวมาก่อนหน้านี้ยังไงล่ะ ซึ่งก็มีพวก directory, ordinary file, special file ประดานี้ซึ่งก็จะมีสัญญลักษณ์แทนพอสรุปได้บ้าง ดังนี้
ถ้าเป็น ขีด - ก็แทนแฟ้มธรรมดาๆ
ถ้าเป็นตัวดี d ก็แทน directory
ถ้าเป็นตัว c หรือ อย่างอื่น ก็แทน special file

อนึ่งเจ้าตัว rwx นั้น ถ้าตัวไหนไม่ได้รับ สิทธิ มันก็ว่างไปโดยใช้ขีดเปล่าๆแทน เช่นอย่างกับว่าในกลุ่มเพื่อนเรา กับ คนอื่นด้วยนั้น เราอนุญาตให้เพียงอ่านได้เท่านั้น ดังนี้แล้ว permission ก็จะเป็น

-rwxr--r--

คงพอได้แนวความคิดบ้างน่ะครับ อ้อ มีทิปให้นิดหนึ่ง คือเจ้าตัว r w x เนี่ย เท่าที่บอกไปว่า ถ้าไม่ได้รับสิทธินั้นๆ ให้แทนด้วยขีด ไป ที่นี้ เรามาขยายความต่อไปว่า ถ้า ได้รับสิทธิ ให้แทนด้วย 1 ถ้าไม่ได้รับสิทธิ ให้แทนด้วย 0 แล้วให้มองกลุ่ม rwx เป็นเลขฐานแปด จากตัวอย่างข้างต้น permission ก็จะแปลงร่างอีกโฉมเป็น

-744

คุ้นๆกันบ้างไหมครับ ลองดูอีกนี้ดนึงซี อาจจะกระจ่างขึ้นมาได้บ้าง น่ะ

# ll junk1

คงแยกออกน่ะ ระหว่างเลข 1 กับตัว l

ขอยุติเรื่องราวของแฟ้ม(files)เบื้องต้นไว้แต่เพียงเท่านี้ก่อน หากจะมีคุณงามความดีอันใดบ้าง ก็ขอยกให้กับ กุสุมา ศรีโยธา เมียที่เสียชีวิตไปเมื่อวันที่ ๑ กพ ๒๕๓๗ โน้น พร้อมกับเพื่อนร่วมเดินทางอีก ๖ ท่าน แล หากขาดตกบกพร่อง หรือ ขัดเคืองประการใด มะไฟ ขอน้อมรับไว้แต่โดยดี โดยผู้เดียว