Showing posts with label ต้นไม้. Show all posts
Showing posts with label ต้นไม้. Show all posts

Tuesday, March 13, 2012

วัด บ้าน ในยามวิกฤติ

วัด

อย่าให้ ญาติโยมหาเงินเข้าวัด จะได้ไหม
อย่าให้มีการ จัดซื้อที่ดินถวายวัด จะได้ไหม
อย่าให้ หรือ อย่าสนับสนุนให้ งมงายกับวัตถุ จะได้ไหม ยิ่งพวก พระเครื่องน่ะขอเหอะ อย่าทำเลย

ขอเถอะ

แต่ให้ญาติโยมปลูกต้นไม้ยืนต้น คนละ สามต้น ต่อปี สัก ห้าปีติดต่อกัน เผื่อว่า มันตาย ก็จะคงไม่ตายหมดทุกต้น ตลอดระยะเวลา ๕ ปีหรอกน่ะ .... จะได้ไหม เพราะนี่คือ บ้านกับวัด ได้พึ่งพากัน ตรงๆ ไม่อ้อมค้อมเลย

ในยามที่เรากังวลเรื่อง ป่าหายไป อันเนื่องมาจากน้ำทะลักท่วมทุ่งก็เลยรู้นี่ เราน่าจะหันมาร่วมมือกัน ช่วยกันน่ะ วัด ที่มีผู้คน "ขึ้น" เยอะๆน่ะ กับ บ้าน ที่ไป "ขึ้น" กับวัดน่ะ ช่วยกันแก้ปัญหา ดีไหมครับ แก้ปัญหา ด้วยการปลูกต้นไม้ อย่างที่แนะๆไป

น่ะครับ

Saturday, January 29, 2011

เกษตรแฟร์

งานเกษตรแฟร์ เริ่มต้นอีกหนหนึ่งแล้ว
ปีที่แล้ว ไปเดินเล่น ได้รางจืด โปร่งฟ้า มะกรูด ตะไคร้หอม และอีกหนึ่งต้น นึกชื่อยังไม่ออก อ้อ เสลดพังพอน
ปีที่แล้วได้ไปฝึกโยคะที่ สวนโยคะธรรม เลยได้วิชา ชงชารางจืด มากินแก้โรคภัยต่างๆในร่างกาย
ปีนี้ กะจะไปหาไม้บ้าใบ มาทดแทน มะม่วง ๒ ต้น ที่ ณ หามาให้เมื่อปี ๒๕๒๖ นู้น ที่มันตายและล้มไปแล้ว

หูกวาง

วานนี้ได้แค่โรบินฮูด มาให้ ลูกชายกิน ดูราวกับว่า เขาลงมากินแท้ๆ ทั้งที่ ก็ลงมาเป็นอาสาสมัครในเรื่องอะไรก็ไม่รู้ แต่ดันมาจวบกับงานเกษตรแฟร์ เริ่ม พอดี เลยเป็นลาภปากของเขาไป

วานนี้เอง ๓๐ มค ๕๔
 ไปเดินกับโซล ที่งานเกษตรแฟร์ ก็ที่มันเรียกว่า มอท่าเกษมนั่นแหละ ยายมันสั่งต้นจำปา มันดันจำเป็นจำปี เลยนั่งเถียงกับหลานว่า ปี หรือ ปา ไปไปมามา ได้ข้อสรุปว่า จำปา แต่พอเจอจำปาอินโด หลานมันยืนกรานจะเอา กลับเอาไม่ได้ เพราะไม้ใหญ่ แถมกระถางโต หนักด้วย คนขายก็ขำที่เห้นท่าทางจะเอาเสียให้ได้
ที่สุด ไปเจอ จำปา ที่ยายสั่งมา รอดตัวไป ใกล้ๆกัน เจอสะเดาทวาย คว้ามาก่อน เห็นท่าทางไม้โตมีรากแก้ว คงมีร่มไม้ กินได้ด้วย มั้ง

อีกซุ้ม เจอ สารพัดพิษ มะไฟ คว้าไว้ก่อนแหละ พอเห็น หญ้าหวาน แก้เบาหวาน โซล มันบอกจะเอาไปให้ตากิน เลยกะจะซื้อ พอคนขายบอกต้นละร้อย ต่างทำตาละห้อย ค่อยๆเดินจากมา

พี่นาง คนขาย เห้นใจทารกมาซื้อไม้ และคงชอบใจที่มันพูดว่า จะเอาไปให้ตากิน ด้วยมั้ง เลยลดให้เลย ๕๐ บาท

ขอบคุณครับ ขอบคุณ ขอให้ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเถอะพี่

มันซื้อรองเท้าแตะ ที่คนขายสอบเลขตก คู่ละ ๓๕ แต่ขาย ๓ คู่กลับขาย ๑๐๐ บาท มันว่า ตา เป็นตาปลาใส่รองเท้าไม่ได้ จะเอาไปให้ตา ก็ซื้อให้หลานไป ได้ทั้งตา ยาย และตัวมันเอง

ขากลับแวะไปเอาโรบินฮู้ด กับ ปลาเผาที่สั่งไว้ให้ อุรา อุรา มันบอกว่าไม่กินโรบินฮู้ด เอามาทำไม แต่พอไปถึงบ้าน มันแกะเอามากินซะแทบไม่เหลือ มะไฟ ต้องกินข้าวเหนียวกับกระดูกไก่ติดเนื้อ และ น้ำพริกหนุ่มแทนอีก

ซีงิต

View My Stats