เบื่อจดหมายเวียนน้ำท่วมกรุงเทพ

ในพระพุทธศาสนา ใครทำ ผู้นั้นได้ ดั่งว่า ใครกินคนนั้นก็อิ่ม มันอิ่มแทนกันไม่ได้
ในพระพุทธศาสนา เหตุและปัจจัยทำให้เกิดกรรม ผลแห่งกรรมย่อมตกแก่ผู่ก่อกรรม จะไปตกแก่ใครอื่นไม่ได้

เบื่อหน่ายกับจดหมายเวียนน้ำท่วมกรุงเทพอะไรพวกนี้เต็มที อย่าส่งมาอีก ผมเชื่อว่า คนเกลียด คนชังผมมี แต่ก็เพราะผมไม่ยอมทำชั่วตามพวกเขา เมื่อไม่ทำชั่ว ย่อมไม่ได้รับผลไม่ดี จนถึงกับเดือดร้อนอะไรมากเกินกว่าเหตุ

ผมเชื่อว่า คนชอบผมมี เพราะผมทำดีอยู่ เมื่อทำดีย่อมได้รับผลดีควรแก่เหตุ

อย่าส่งมาอีก
อย่าสงสัยในพระพุทธศาสนา อย่างมงาย แล้วหากจะตายก็ตายอย่างมีสติ
อยู่กับปัจจุบันธรรมไว้เถิด เพื่อนร่วม ทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้นเอ๋ย

ปัจจุบันธรรม: บ้านนี้มีรัก

ละคร

ละคอน ที่ ตัวเอก ทั้งสอง ต่างไขว่คว้า ปัจจุบันเอาไว้ และ ได้ปัจจุบันนั้น เพราะต่างก็รู้ว่า ใน ขณะบัดเดี๋ยวนั้นนั่นเอง ที่เขา ต่างเข้าใจ ต่างพอใจ ซึ่งกันและกัน

ความสุข แม้จะประสาโลก แต่ก็สะท้อนสัจจธรรมที่ว่า หาก พอ เมื่อไร ก็อยู่ได้ทุกทีในทุกจักรวาล

มา แล้วก็กลับไป เมื่อถึงเวลา

หลายสิ่ง หลายอย่าง ผ่านพ้นไปตามกาล กาลเวลา สายน้ำ ที่ไม่เคยไหลย้อนกลับคืนมา
ชีวิตคน ก็เฉกเช่นเดียวกัน
นับแต่จากสวนโยคะธรรมมา ที่ตั้งใจไว้ ดูราวกับว่า เกิดขึ้นมาเอง โดยอะไรบันดาลก็ไม่ทราบได้ หรือว่าจะเป็นเพราะความมุ่งมั่นตั้งใจของตนเอง ก็ไม่แน่ใจนัก

เอาตั้งแต่ที่ตั้งใจจะเผยแผ่ เผยแพร่เรื่องการฝึกโยคะ ก็ได้บอกกับ ไหม ไปแล้ว ก็สมดังใจไปแล้ว ยังได้แนะอีกคน ให้ได้รู้จักกับอาจารย์อีกด้วย ก็ได้เกิดขึ้นไปแล้ว เธอมาขายขนม ที่หน้าพระวิหาร ก็ในรูป พอเรา ๒ คนออกมา ไหม เธอจำได้ ว่าแม่ค้า ไปยืนไหว้หลวงพ่อ อยู่นานสองนาน จึงทักทายกัน ตามประสาที่คนเรามีจริตตรงกัน ก็นั่นแหละ เป็นเหตุให้ได้แนะนำให้รู้จักกับ สวนโยคะธรรม

ส่วนเรื่องกุศล ก็นับตั้งแต่ไปวัดสุทัศน์ ก็ไปเสาชิงช้านั่นแหละ พาไหมเธอไป เธอบอกว่า มากรุงเทพทีไร อยากไปเห็นเสาชิงช้ามาก มันก็ช้าไปซะจนอายุก็ล่วงเข้ามามากแล้ว ยังไม่ได้เห็นสักที มะไฟ เลยพาไปในวันอาทิตย์ที่ผ่านมานี้เอง, ๒๗ มิย ๒๕๕๓, แล้วก็เตลิดเข้าไปในวัด ไปไหว้หลวงพ่อในพระวิหาร ไปกราบท่าน สวดมนต์ นั่งทำสมาธิ พอเกิดความสงบก็พิจารณาธรรม ปัจจุบันธรรม ซึ่ง ไหม เธอก็ดูว่ามีความสุขมาก ที่สมหวังเรื่องเสาชิงช้า กับ ได้ฟังพระสวดทำวัตรเย็น

อีกอัน วันวานนี้ พอเดินเข้าหมู่บ้าน ก็ยกมือขึ้นไหว้พระ ที่ประดิษฐานอยู่ตรงประตูหมู่บ้าน มีเด็กคนหนึ่ง เห็น มะไฟ ไหว้ ก็ดูว่าจะงงงๆ จึงเงยหน้าไป ก็เห็นว่ามีองค์พระ ที่ซุ้มประตูทางเข้านั่นแหละ องค์พระ ก็อยู่สูงน่ะ ปกติ คนจะไม่เห็น จะไม่ค่อยมองกันหรอก แต่เด็กคนนั้น คงทำบุญมาไว้เยอะ จึงได้เห็นองค์พระ

เขาเดินก้าวออกไป พอพ้นประตูหน้าหมู่บ้านออกไป สอง สามก้าว ก็แหงนหน้าเหลียวมา ยกมือไหว้พระ

สาธุ

เรื่องราวที่ดีดีในชีวิตคน คนมักจะมองข้าม แต่ดันไปเอแาเรื่องราวที่ทุกข์ใจ มาใส่บ่าแบกหามกันเข้าไป ให้มันเป็นภาระโดยใช่เหตุ

ภาระมันหนักเด้อ

Cresitive Thinking: certificate

เพิ่งได้รับเอกสารมา เล่ม หนึ่ง เมื่อเปิดดู จึงรู้ว่าเป็น Certificate of Merit จาก Creative Center Director ช่วงที่ไปอบรมกับเขา ระหว่าง ๖ - ๘ พย ที่กาญจนบุรี คำแสดรีสอร์ท นั่นแหละ

โลกธรรม
ปัจจุบันธรรม

นึกถึงหลวงพ่อขึ้นมาทันที
ขอบใจน่ะ

สังฆทาน ณ โรงพยาบาลสงฆ์

อยากทำบุญ นึกได้ว่า วันนี้ ก็พอดีครบ ๑ ปี ที่ขึ้นเครื่องไปผูกข้อมือสาว ญอง มาเป็นเพื่อน ซึ่งสามารถคุยได้ว่า เที่ยวบินนั้นเป็นเที่ยวบินเจ้าบ่าว ก็ว่าได้ เพราะมีเพื่อนเดินทาง ในเที่ยวบินนั้น ที่เป็นแฟนเพชรพระอุมาเหมือนกัน ตื่นเต้นมาก เมื่อทราบว่า ได้นั่งคู่กับ เจ้าบ่าว แสดงความยินดีล่วงหน้า ไว้กับสมุดรับแขก

แลตั้งใจไว้ด้วยกันว่า จะจัดงานเล็กๆขึ้น ที่ กทม. แล้ว เลี้ยงพระที่โรงพยาบาลสงฆ์ เอาง่ายๆ

ก็ยังไม่สบช่องได้ทำ

จนบัดนี้ สาวญอง ที่ไปผูกข้อมมือมา ไม่สบาย กอรปกับฝันเห็นพ่อบังเกิดเกล้า ผู้ซึ่งล่วงลับไปแล้ว ตั้ง ๒ หนในคืนที่ผ่านมา เลยไปทำบุญ ที่โรงพยาบาลสงฆ์ ถวายสังฆทาน ได้สมอยากก็ในคราวนี้

ขากลับ ออกเดินมาขึ้นรถเมล์ สาย ๘ เห็นป้ายประกาศริมรั้วว่าทำบุญเผาอาจารย์ใหญ่ ค่ำวันนี้ ก็อนุโมทนาสาธุด้วย ก็เลยได้บุญมาสองต่อ มาบอกเพื่อนรักนักอ่านด้วยกันไว้

น่ะ บุญง่ายๆ แต่ได้ผลเร็วให้ผลแรง ปัจจุบันธรรม ขอให้ทุกท่านจงมีความสุข ปราถนาสิ่งใด ขอให้ได้สิ่งนั้น

ธรรมหนึ่งพรรษา: ใครผิด

จาก ธรรมชาติ(๑) นั้นทำให้ทราบถึง นาม รูป ที่ป็น คู่ธรรม ประจำใจสำหรับใช้พิจารณา

พรรษานี้ กลับไม่ได้ทำอะไรมากเลย มีแต่ตั้งใจ แล้วใจมันล้มหรืออย่างไร ถึงคอยแต่ ตั้งตั้งตั้ง กันอยู่นั่นแล้ว

ยังดี ที่อย่างน้อยก็เพียร ตั้งใจ ไว้อยู่บ่อยๆ เพราะแสดงว่าคอยพิจารณาอยู่เนืองๆ เนืองๆอยู่กับเรื่องที่เป็นกุศล

แต่ถึงอย่างไร สัดส่วนของจิต ที่อยู่กับ อกุศล ก็ยังคงมีมากกว่า
ราวกับว่าเป็นการเตือน เมื่อปลายเดือน ตุลาคม ไเยี่ยมแม่ที่ ชนบท พบว่า ไม่ว่าจะพูดจะจาอย่างไร คุณแม่ท่านก็ดูว่ารับได้มั่ง ไม่ได้มั่ง จึงตัดใน บอกท่านไปว่า

แม่ครับ ก็ตอนนี้แหละ ที่ต้องพึ่งตนเองแล้ว ตอนนี้ พึ่งใคร ก็ไม่ได้แล้ว อตฺตาหิ อตฺตโนนาโถ จะต้องใช้แล้ว

แล้วก็กลับมาทำงานต่อ ที่บางเขน ผ่านไปได้สองวันก็ทราบว่าคุณแม่ ท่านกระทำ กาลกิริยา เรียบร้อยไปแล้ว

ปัจจุบันธรรม นับว่ามีค่าอย่างยิ่ง แต่ต้องรวมกับการพิจารณาธรรมด้วยสติที่รู้ เท่าทัน ด้วย ก็ขอให้เพื่อนๆจงอย่าลืม อย่าละเลย การอยู่กับปัจจุบันธรรม โดยดีเถิด จะได้ไม่เสียทีที่เกิดมาเป็นฅน ได้พบพระพุทธศาสนา ได้อยู่ในประเทศไทย

อดีตที่ล่วงไปแล้ว ก็อย่าไปคิดคำนึง อนาตคที่ยังมาไม่ถึง ก็อย่าเอามากังวล ใครผิด ใครถูก ก็เป็นเรื่องที่ ได้ผ่านไปแล้ว ก็ให้มันแล้วไปเถิด

เริ่มต้นที่ ๑๓ ตค มาจบเอาที่ ๒๔ พย ปีเดียวกัน