พัฒนาเว้ปไซต์ของ สทน.

ประชุม ที่องครักษ์ เรื่อง เว้ปไซต์ ของ สทน.
อาศัยเครื่องที่ลง xfce4 นี่แหละ บันทึก โดยต่อเรียกบางแฟ้ม, logbook,  จากเครื่อง thinkpad ที่อยู่ที่บ้าน ด้วย ssh ได้ เพราะเครื่องนั้นใช้บริการ dynamic dns อยู่ ซึ่งพอ connected แล้วก็เรียกมาด้วย scp

ง่าย ไวดี
มึน กับ จุ่มแซ้ป

ข้อมูล ที่จะย้ายไปที่ใหม่ มีอะไร
    ความเห็นส่วนตัว ข้อมูลที่คงที่ ไม่ต้องเอาขึ้นโดยเร็ว เพราะทำให้เปลืองค่าจ้าง
แปล ไม่น่าทำ เพราะเราเอามาจากต่างประเทศอยู่แล้ว ไปแปลทำไม
    it-0041.doc จำเพาะแนะนำ ให้แปล
    มามีงานของ ศจ. แปลกแฮะ ถ้าว่าแค่แนะนำตัว ก็น่าจะเอาเป็น incentive ให้ นักเรียน ที่มาเยี่ยมชม เขียน essays สั้นๆบรรยายหลังมาชม ยังจะเกิดประโยชน์โภคผล กว่า
dead line 15 jan 2011 แต่ประธานขอวันที่ ๗ มค ๕๔

ขณะเดียวกัน ก็ใช้งาน logbook ไปในตัวด้วย มันก็โอเคน่ะ ยังไว้ใจได้เหมือนเดิม

กลางดึกของคืนที่ ๒๑ ธค ๒๕๕๓

มานั่งนึกๆดู สทน. ต้องการเพียงเว้ปไซต์ ที่เป็นภาษาอังกฤษ ด้วยอ้างว่า เวลาชาวต่างชาติ ที่เขามาดูเว้ปของเรา เขาดูไม่รู้เรื่อง
อันนี้ เห็นด้วย แต่ กลุ่มเป้าหมายที่จะเข้ามาเป็น ลูกค้า มีเท่าไร
ทำไมถึงไปแปล หรือ แปร ความต้องการของสถาบัน ไปเป็นการว่าจ้างแปลเอกสารเพื่อเอาขึ้นเว้ป ซึ่งที่สุด เมื่อไม่เห็นด้วยแล้ว ก็โยนภาระงานมาให้เจ้าของเรื่องนั้นๆไปแปลเอง

ไปไปมามา ผลที่สุด ก็คงกลายเป็นว่า เมื่อตีพิมพ์ผลงานแล้ว ผู้นั้นก็ได้ค่าแปลผลงานเป็นภาษาต่างประเทศไปด้วย ยังงั้นรึเปล่า หากต้องการยังงั้น บันทึกเหตุผลชี้แจงขึ้นไปสั้นๆให้ ผู้อำนวยการสั่งการลงมา ก็พอเพียงแล้ว เพราะเมื่อต้องการ และมีอำนาจตัดสินใจ ก็ทำได้เลย ตามหลักของหน่วนงานแบบนี้

ที่สำคัญ ดูว่าจะเพิ่มลู่วิ่งมาแทรกแซงงานเดิม ทั้งที่งานเก่าก็ไม่แล้ว หากเอามาผสมกับเรื่องของ web site

joomla ที่ว่าจ้างเขามานั้น ใช้งานได้ รึยัง

เรื่องเล่า
เมื่อ ๑๙ ธค นี้ อุรา ขึ้นไปเชียงใหม่ โดยนั่งรถทัวร์ไปลงที่เชียงใหม่ ค่าตั๋วก็ราวๆหกร้อยบาท
ระหว่างรอขึ้นรถ มีชายไม่ทราบชื่อ เข้ามาเลียบเคียงถามเรื่องตั๋วเดินทาง ทำนองว่า อย่าโยนทิ้ง เขาขอ แต่ที่สุด ก็บอกมาตรงๆว่า ตัวเขาเอง, ชายไม่ทราบชื่อคนนั้น, จะเดินทางไปกับเพื่อนด้วยรถยนต์ส่วนตัว แต่ต้องการตั๋วเดินทางไปยืนยันว่า ได้ไปจริง

ให้งงงมากมาก

ถ้าต้องการตั๋ว ทำไมไม่ไปซื้อตั๋ว เพราะตนเอง, ชายไม่ทราบชื่อคนนั้น, ก็ต้องเดินทางไปอยู่แล้ว ไปซื้อตั๋ว แล้วขึ้นรถไปซะก็จบเรื่อง

ทำไมต้องมาทำในลักษณะนี้ กล่าวคือ เอาตั๋วคนอื่นไปยืนยันว่าเป็นของตนเอง

ที่สุด ไม่ให้อุราให้ตั๋วเขาไป พร้อมกับบอก ชายไม่ทราบชื่อคนนั้น ไปว่าตั๋วเดินทาง มีชื่อเจ้าของอยู่ ท่านได้ไป ก็เอาไปยืนยันไม่ได้ นอกเสียจากว่า จะมีชื่อ มีนามสกุลเดียวกัน หมายเลขประจำตัวประชาชนเดียวกัน

ทั้งงงงทั้งขำกับกรณีนี้

งวดนี้ พอกลับจากองครักษ์ ไปจองตั๋วให้อุรา เพื่อขึ้นไปอีก หลังจากลงมาเรียนในวันที่ ๒๖ นี้แล้ว  ก็เลยแจ้งทางผู้ขายว่า ให้ใส่ชื่อ นามสกุลลงไปให้ครบ แล้วเล่าเรื่องข้างบนนั้นประกอบเหตุผลให้เธอทราบ ทำเอาเธอทำตาปริบๆ ไม่รู้ว่าจะงงงเพราะเข้าใจ หรือไม่เข้าใจ ก็เรื่องราว มัน ค่อนข้างสลับซับซ้อน ย้อนยอกเอาการอยู่ ยากเกินกว่าอาชีพคนขายตั๋วอย่างเธอ จะเข้าใจได้ แม้รูปร่าง หน้าตา จะสวยงามน่ารัก เพียงใดก็ตามทีเหอะ

พลัดพราก นำทุกข์

มาหยุดคิด ทำให้ทราบว่าตนเองก็เจอกับสภาพที่ พ่อไปทาง ลูก ๒ คน ก็ไปกันอีก คนละทาง สรุปแล้ว สามคน ต่างไปกันคนละที่ อยู่กันคนละแห่ง ในขณะเดียวกัน
เป็นแต่ สติ เท่านั้น ทำให้ตนเองเตือนตนได้

อุรา ขึ้นไปเชียงใหม่ ไปหาพี่
ปณต กลับลงมาองครักษ์ มาทัศน์ศึกษาที่ สทน. แล้วเตลิดลงไป จังหวัดชะอำ (คริคริ)
มะไฟ กลับมานั่งอ่านหนังสือ ผสมส่วนศูนย์จัดการกากฯ ให้มีพลภาวะ, using blender to create animation for rwmc to live.

บุญอันเกิดจากการรักษาใจ อันเกิดจากอามิสบูชา ตั้งแต่ ๑ ตค คงให้ผลแล้ว จึงทำให้เกิดสติขึ้น

ไปองครักษ์

วันนี้ เขาพากันไปองครักษ์กัน แต่ มะไฟ ต้องอยู่เฝ้า ศจ. เพราะต้องบรรยายช่วงบ่าย
บันทึกไว้ สำหรับเป็นหลักฐาน

คริคริ

Service Innovation

ไปฟังสัมมนาเรื่องนี้แหละ ที่พอขึ้นไตเติลภาษาไทยแล้ว กระชับดี การบริหารและสร้างนวัตตกรรมด้ารบริการ
อีกเรื่องหนึ่ง ที่ต้องยอมรับความจริงว่า เสียดายความรู้อาจารย์ทั้ง ๒ ท่านมากมาก เพื่อนที่นั่งข้าง ก็บอกว่า ลืมเอาอุปกรณ์บันทึกมาด้วย

มาชอบใจ slide ก่อนสุดท้าย ก่อนชุดสำมะโนประชากร ที่ว่า งานทั้งมวลต้องระบุไว่ก่อนล่วงหน้าให้ชัดเจนว่าใครทำอะไร

มันเข้ากับซีงิตจริงซะเหลือเกิน เพราะงานทั้งมวล มันนึกเอามาทั้งนั้น และ ไม่มีเจ้าของด้วย เอ ข้อหลังเนี่ย ไม่แน่

ชิมิชิมิ

อืมม ใช้คำถูกรึเปล่าหว่า หรือว่าจะเป็น

คริคริ

อาจารย์ ๒ ท่านจาก tbs มาให้ความรู้ มามอบประสพการณ์ให้ (เขียนผืดอย่าว่ากันเด้อ) ได้ทั้งแก่นทั้งเกร็ดไปตลอดรายการ ยอมรับว่าชอบแนวนี้มาก

ตอนท้ายความที่อยากได้หนังสือไปให้อุราอ่าน เลยยอมถามว่า Literate programming ที่ส่งไปนั้น มันเผอิญให้ตรงกับวงกลม ๕ ห่วงนั้น แต่ให้งงงๆว่า คนจะเข้าใจมั้ย ...ฯลฯให้สับสนเข้าไว้

ท่านก้ตอบมา ก็ขอบคุณพร้อมทวงหนังสือด้วยย

คริคริ

ชื่อหนังสือ ตอนที่ขึ้นจอ The Corporation of Design Episode II แต่พอมาดูตัวหนังสือ มันคนละเรื่องนี่นา พลิกๆดู ระหว่างเดินทางกลับ รู้สึกว่าจะคนละเรื่องจริงๆด้วย พอดี เหลือบสายตาไปพบคนข้างทาง ยืนซื้อของอยู่ ว่าจะถาม ก็ถามไม่ทัน รถวิ่งเลยไปซะก่อน

หนังสือ ที่อาจารย์ท่านมอบให้มาชื่อ องค์กรมีดี ด้าน ๒ ผมว่ายังไงๆ คงต้องรบกวนให้ท่านเอาเล่ม ๑ หรือ ด้าน ๑ มาให้ด้วยแน่ๆ ไม่งั้น อ่านไม่ครบเรื่อง ปะติดปะต่อไม่ครบ จะไม่สมเจตนาเอาน่ะครับ มันจะเป็นบาป

ไซด์ เนี่ย มันแปลมาจากคำฝรั่ง คือ ด้าน อีกอย่าง ชื่อเรื่องที่สัมมนา ก็เห็นว่ามี ด้าน อยู้ด้วย ส่วนชื่อหนังสือเนี่ย รึจะยังไม่แน่ใจ เลยทับศัพท์เอา
ซิมิซิมิ
ภาษาอังกฤษแบบแมวแมวอย่าง มะขาม ก็แปลได้ถ่อนี้แล คริคริ

อาจารย์ครับ ผมอยากได้ด้าน ๑ หรือถ้าอาจารย์ทำ ด้าน ๓ ด้าน ๔... ออกมาก็บอกด้วยจะตามไปหามาเอง แต่งวดนี้ขอ ด้าน ๑ มาก่อนเถอะครับ

องค์กรมีดีไซน์ ๒ = องค์กรมีดีไซด์ ๒ = องค์กรมีดี ด้าน ๒

คริคริ

ลป ประเภทอ่านหาเรื่องเนี่ย ประจำ ไปดูเลยเหอะ เนี่ย ก็อีก ๑ ในหลายๆตัวอย่าง คริคริคริ

สัมมนา การประยุกต์ใช้งานไอโซโทปรังสีในสิ่งแวดล้อม และการบริหารจัดการต้นกำเนิดน้ำกินน้ำใช้

ระหว่างวันที่ ๒๑-๒๔ มิย ที่ผ่านมา มีโอกาสใช้บริการของ สทน. ก็ไปร่วมสัมมนา ทางวิชาการ ที่เขาจัดขึ้น โดยร่วมมือกับ IAEA ก็เลยดูว่าห่างหายไป

อืมม ก็ประมาณ ๓ วัน รวมกับ ๔ วัน และวันหยุดอีก ๒ วัน ก็ ๙ วันพอดี ที่ไม่ได้แวะเข้า สทน. จะว่าไปแล้ว หลังจากหยุดอีก ๒ วัน ก็ต้องอบรมเรื่อง การคำนวณเครื่องกำบังอีก ๒ วัน เบ็ดเสร็จ ๑๓ วัน ครึ่งเดือนรวมวันหยุด

เอาเถอะ มันเป็นไปโดยปกติ ตามหน้าที่ ตามสั่งการ

แหม ชื่อภาคภาษาไทยนี่ ย้าวววววววววว ยาวน่ะ ยังไม่หมดน่ะนั่น เพราะยังไม่ได้บอก เวลา สถานที่ ผู้จัดอีกต่างหาก

สิ่งที่ภาคภูมิใจที่สุดจากการสัมมนางวดนี้ อยู่ที่ คนระดับหัวหน้าๆ เขาใช้งานระบบปฏิบัติการ ubuntu ซึ่งเขาเอง ก็บอกว่า มันฟรี และสิ่งที่เขาทำในหน้าที่ คือ การทำให้ชาวบ้าน มีกิน มีใช้ ประหยัดตัง เพิ่มเงินสดในครัวเรือน

คำว่า ฟรี ที่เขาเอ่ยมานั้น มันมีค่ามาก มันมีความหมายมาก กับชาวบ้าน

แต่ ข้าราชการ จะเห็นคุณค่าหรือไม่ ฮึ หากไม่เห็น กรุณาไปดูโลโก้ที่มุมบนซ้ายนั่นเถอะ

ท่านมาจาก haii, hydro and agro informatics institute, ซึ่งคนในวงการรู้จักกันดีว่า ไฮ ดูจากสิ่งที่นำเสนอ มันน่าห่วงอยู่น่ะ แม้ว่า ต้นทุนเรื่องน้ำของประเทศไทย จะมีผลกระทบน้อยกว่าที่อื่นก็ตามที ทว่า น้ำ หากหมดไป ลูกหลานเรา จะอยู่อย่างไรกัน

มีเรื่องขำๆกัน ระหว่างที่ฟังๆ ดูๆอยู่นั้น นึกอยากเอาคอมพิวเตอร์ไปเปิดมั่ง ก็พบว่า ไวเลส มันไม่ไวแล้ว วายแล้ว เลยต้องพึ่งสายแลน แสนลาย อีทีนี้ จะไปเอาจากไหนกันเล่า อยู่ตั้งองครักษ์

ก็พอดีนึกถึงเพื่อนที่ทำงานด้าน IT ที่เขาทำแผนแม่บท IT แล้วพูดพาดพิงถึง open source softwares แปลกๆนั่นแหละ แม้ว่าเขาจะไม่พูดโดยตรง แต่ก็เขานั่นแหละ ต้องรับผิดชอบ ไม่รู้หละ

ก็บอกเขาไปว่าอยากได้สายแลน เขาก็บอกให้ไปเอาที่ตึก ๔ ก็ดีใจ ว่ามีของใช้แน่ๆ ไปที่ตึก ๔ น้องเธอบอกให้เขียนยืมของ ก็เขียนไป กรอกเอกสารไป ได้สายแลน ยาวร่วม ๕ เมตรมาใช้
ขอบคุณไอที สทน. ไว้ตรงนี้เลย

พอจบงาน ก็โทรฯไปแจ้งเพื่อนว่า จบงานแล้ว จะให้เอาไปคืนตอนนี้เลยรึเปล่า
ก็โดนเอ็ดเอา อะไร นี่ยืม หรือเบิก ฮึ
อ้าว ก็น้องมันบอกให้ยืมนี่หว่า
เฮ้ย มีใครเขายืมวัสดุกันมั่ง ฮึ

เออ ก็จริงของเพื่อน เน้าะ มิน่า น้องสาวเธอถึงยิ้มๆ ตั้งหน้าตาขึงขัง จะทวงสายแลนคืนเอาให้ได้ แล้วก็หัวร่อ กิกกิ้กกั้กๆ (กิกกิ้กกั้ก กิกกิ้กกั้ก น่ะ ไม่ใช่ กิกกิ้กกั้กกั้ก) พอเห็น มะไฟ ทำท่าตกใจ

แหม เสียรู้เอาจนได้
ฅนซื่อ ก็ยังี้แหละ เน้าะ

ฝันที่เป็นจริง

ความจริงแล้ว แฟชั่น ก็คือความเพ้อฝัน ที่นำเสนอแล้วเตะใจผู้คน ก็นำมาใช้ในบางกลุ่ม ไม่มากมายอะไร
ความสำคัญคือ การนำเสนอความเพ้อฝันนั้น ให้เตะใจ เตะตาผู้คน และให้เกิดการนำมาใช้งานมากมาก ต่างหาก

นิวคลียร์ กับความโหดร้าย กับความตาย ดูจะเป็นของคู่กัน เพราะการนำเสนอต่างหาก

นิวเคลียร์กับการช่วยชีวิต กับงานวิจัยเพื่อประโยชน์ เป็นของคู่กันที่แท้ แต่ไม่ค่อยแพร่หลาย นี่คือความจริง

เราจะทำอย่างไร ให้คนเข้าใจถึงความจริง .... ดูจะเป็นเรื่องเพ้อฝัน เน้าะ

ในหมู่คนรุ่นนี้ พศ นี้ เขาคิดยังไงไม่ทราบ เอานิวเคลียร์มาเดินแฟชั่นโชว์

มะไฟ ขอยอมรับ ขอชมเชยด้วยใจจริง ถึงความคิดเห็นที่แหวกแนว ก้าวหน้าเช่นนี้ แม้ว่าการชมแฟชั่น จะบ่งบอกถึงอุปนิสัยของผู้คน ก็ตามเถอะ เพราะที่ไหนไหนก็หนีไม่พ้น

มะไฟ ขอชม ทั้งผู้จัด ทั้งผู้คิดไอเดียนี้ ทั้งน้องๆ (รู้สึกว่าจะ หลานๆซะมากกว่า) ที่มาทนเดินแฟชั่นท่านกลางแสงแดดแผดจ้า แม้ว่าจะมีดนตรี ๔ ชิ้นมาบรรเลงเพลงทำนอง ยิบซี่มูน หรือเพลง รัก ให้ฟังก็ตาม มันก็ร้อน แหละ

นึกได้ยังไงน่ะ แดดเปรี้ยงๆๆๆ พระอาทิตย์กลมดิ้กส่องสว่างโร่ไม่มีเมฆปิดบังเลยแม้แต่หน่อยหนึ่ง มาบรรเลงเพลง....

จันทร์....... กระจ่างฟ้า.......... นภา....ประดับ...ด้วยดาว....... เมฆ......ซ้วยยยยยยยราว ฯลฯ

แต่เอาเถอะ ในเมื่อมาปนเปกับงานเพ้อฝันเข้า มันก็ใยมิเท่ากับทำให้ ฝันนั้นเป็นจริง

และ ขอแสดงความยินดี กับผู้ที่ได้รับคำชมเชย กับผู้ที่ได้รับรางวัลทุกท่านด้วย ยินดีด้วย สำหรับงานเมื่อวานนี้ ๒๒ เม.ย ๒๕๕๓ อันเป็นวันครบรอบที่ ๔ ของการก่อตั้ง สทน. ขึ้นมา ขอให้รักษาความดีของท่านไว้ ประดุจเกลือรักษาความเค็ม

จิตอาสา

งานจิตอาสา ให้กับทารก ๒ โรงเรียนอนุบาล ที่นครนายก เมื่อ ๓๐ พศจิกายน ๒๕๕๒

งาน ที่ เป็นสิ่งที่สมควรมีมาแต่กำเนิด จิตอาสา
งาน ที่ทำแล้ว มีแต่ความสุข สุข ในฐานะผู้ให้ สุข ในฐานะที่ได้ดายหญ้าทิ้งไป
งาน ที่ต่างกันมากกับ iaea's workshop เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ๒๓-๒๗ พย ๒๕๕๒ ณ Plaza Athenee, Le Meridien Hotel ที่ถนนวิทยุ แม้ไม่ใช่บางกอก แต่ก็เป็น บางกอกเมืองกรุง ที่สุดจะหรูหรา และ อาหารดี ดนตรีเพราะ เพราะจริงๆ ดั่งคำเอ่ยที่ติดใจชาวบ้านไปแล้ว

ที่วัดทวีพูล แม้อาหารจะสู้โรงแรมไม่ได้ แต่ทุกคน อิ่ม และมีความสุขใจมาก

บอกมาเถิด บอกเดี๋ยวนี้ ก็ไปเดี๋ยวนี้แหละ