หลายอย่าง ที่เกิดขึ้นมานั้น มากลบธรรมชาติที่เหมาะ ที่ควรไปเสียแทบสิ้น และทำเอาคน คิดว่า ธรรมชาติ รึ ก็แค่นี้เอง
จึงเกิดการแข่งขัน ระหว่าง เทคโนโลยี กับ ธรรมชาติ เพื่อช่วงชิง ความงาม ใครจะชนะ ความสวยงามได้ ธรรมชาติ หรือ เทคโนโลยี
ธรรมชาตินั้น มีสมดุลย์ในตัว ไม่เสริมเติมแต่งจนเกินพอ เทคโนโลยี นั้น นำเสนอสิ่งใหม่ๆ ปรนเปรอ จนผู้คนหลงไปว่า นี่แหละ ที่ต้องการ แล้วก็พากันหัวร่อ เย้ยเย้าะ ธรรมชาติ
ไม่ต้องตอบโต้อะไรมากหรอก ไม่ต้องถึงกับ ธรณีพิโรธ วาตะกำเริบ อะไรป่านนั้นหรอก เพียงแค่ ไฟฟ้าดับทั้งวงจร (เมื่อ ๑๘ สิงหาคม ๒๕๔๖ ทวีปอเมริกาเหนือ) เทคโนโลยี ก็แพ้ภัยตัวเองไป
เมื่อนั้น คนผู้ลุ่มหลงเทคโนโลยี จึงพลันเริ่มได้คิด ได้เห็น ความงาม ของธรรมชาติ ความงามที่แท้จริง ที่คนละเลยละลืมไปเสียสิ้น เทตโนโลยีหรือ ก็เพียงซากปรักหักพัง และขยะกองมหึมา ส่งกลิ่นคละคลุ้งไปทั่ว เท่านั้นเอง
โดยเนื้อแท้ ธรรมชาติ ก็คือธรรมชาติ จะปรากฏแจ่มชัด ยามเมื่อท่าน ดับ เทคโนโลยี หรือ ดับกิเลส ลงได้เท่านั้น ธรรมชาติ สุกสดใส โพลงอยู่ตลอด เพียงแต่ คน ต่างหาก ที่สร้างสรรค์ สิ่งแปลกปลอม มาบดบังธรรมชาติ อันดีงามแห่งตนนั้น ไปเสียเอง
ไม่ว่า เทคโนโลยี หรือ ความงาม หรือ ธรรมชาติ ก็ อยู่ในตัวท่านทั้งหลายนี้เอง ไม่ต้องไปใขว่คว้ามาจากไหน—ธรรม
