คิริมานนทสูตร

กำลังอ่านหนังสือพระ คิริมานนทสูตร
ดี เลว บุญ บาป ล้วนแต่อยู่ที่ตัวตน อยู่กับจิตต์ใจตน ไม่ได้อยู่ในภายนอกกายตนเลย อยู่ในใจในจิตนี่แหละ
สวรรค์ นรก ก็ในจิตต์ในใจนี่แหละ
ทำบุญ แล้วได้ทันที จิตใจเป็นสุขเลยอยู่แล้ว เพียงแต่ โง่ มัวคิดว่าต้องรอไปเอาโน้น ชาติหน้า ยังงี้ หลงโง่ไปเปล่า เสียชาติเกิดเปล่าๆ
บุญ ทำไปเพียงเพื่อรำงับเสียซึ่งกิเลส

จะหวังบุญถ่ายเดียว ไม่เอาบาปเสียเลยนั้นไม่ได้ เพราะมันเกี่ยวเนื่องกันอยู่ แยกกันไม่ออก

ทำเดี๋ยวนี้ ได้เดี๋ยวนี้ ได้บุญมา เอามาดับกิเลส ดับเดี๋ยวนี้เลย และ อยู่ที่จิตใจเราเอง อย่านอนหลับทับบุญ อย่างนั้น ถือว่าโง่ เสียชาติเกิดมา ได้เป็นคน ได้พบพระพุทธศาสนาเปล่าๆ

ตรงนี้ไป เป็นข้อคิดเห็นของไมะไฟ แต่ฟังมาจากพระท่านอีกที หลวงพ่อพุธ

ศีล ๕ เบื้องต้น ให้มุ่งไปที่ คน ถ้าไม่ละเมิดถึงคน ก็พอใช้ได้ และถ้ารักษาได้ถึงระดับใจ ยอดเยี่ยมเลย แล้วใน ๕ ข้อ ท่านรักษาได้กี่ข้อ เชื่อได้เลย รักษาได้ทุกข้อแหละ ถ้าศึกษาดูให้ดีดี ถ้าเบื้องต้นมุ่งเอาคนไว้ก่อน

เน้าะ

ดีแล้วมันสงบ และรอบข้างก็สงบด้วย ใจสงบน่ะ

เพิ่งจะหาเจอครับ จากพุทธพจน์ คงพอให้ความกระจ่างได้ว่า อะไรดี อะไรเลว

อกตํ ทุกฺกฏํ เสยฺโย ปจฺฉา ตปฺปติทุกฺกฏํ

กรรมชั่ว ไม่ทำเสียเลยดีกว่า เพราะว่ากรรมชั่วย่อมเผาผลาญในภายหลังได้

น ตํ กมฺมํ กตํ สาธุ ยํ กตฺวา อนุตปฺปติ

บุคคลทำกรรมใดแล้ว ย่อมเดือดร้อนในภายหลัง กรรมที่ทำแล้วนั้น ไม่ดีเลย

เบื่อจดหมายเวียนน้ำท่วมกรุงเทพ

ในพระพุทธศาสนา ใครทำ ผู้นั้นได้ ดั่งว่า ใครกินคนนั้นก็อิ่ม มันอิ่มแทนกันไม่ได้
ในพระพุทธศาสนา เหตุและปัจจัยทำให้เกิดกรรม ผลแห่งกรรมย่อมตกแก่ผู่ก่อกรรม จะไปตกแก่ใครอื่นไม่ได้

เบื่อหน่ายกับจดหมายเวียนน้ำท่วมกรุงเทพอะไรพวกนี้เต็มที อย่าส่งมาอีก ผมเชื่อว่า คนเกลียด คนชังผมมี แต่ก็เพราะผมไม่ยอมทำชั่วตามพวกเขา เมื่อไม่ทำชั่ว ย่อมไม่ได้รับผลไม่ดี จนถึงกับเดือดร้อนอะไรมากเกินกว่าเหตุ

ผมเชื่อว่า คนชอบผมมี เพราะผมทำดีอยู่ เมื่อทำดีย่อมได้รับผลดีควรแก่เหตุ

อย่าส่งมาอีก
อย่าสงสัยในพระพุทธศาสนา อย่างมงาย แล้วหากจะตายก็ตายอย่างมีสติ
อยู่กับปัจจุบันธรรมไว้เถิด เพื่อนร่วม ทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้นเอ๋ย

มรณานุสสติ

เรามานึกถึงความตายกันเถิด เพราะก็ตายมาให้เห็นจริงจริงจังจังกันเหลือเกิน
ประโยชน์ที่ได้ ความสงบ และ ไม่ประมาท และ สุคติภูมิในภพหน้าเมื่อตายไปแล้ว

พระท่านแนะว่า ให้พิจารณาว่า
เรามีความตายเป็นธรรมดา เราล่วงความตายไปไม่ได้แล้ว ความตาย นั้นคือ สิ้นลมหายใจ กายแตก วิญญาณดับ
ชีวิตของเรา มันไม่ยั่งยืน ความตายของเรา มันยั่งยืน เราคงจะตายเป็นแน่ ชีวิตของเรา มีความตายเป็นที่สุด ชีวิตของเรา มันไม่เที่ยง ความตายของเรา มันเที่ยงแล้ว

เมื่อพิจารณาจนได้สลดใจแล้ว จึงให้รีบขวนขวายสร้างบุญกุศล ซึ่ง เป็นที่พึ่งของตน เสียตั้งแต่ยังมีชีวิตอยู่นี้เถิด อย่าให้ทันความตายมาถึงเข้า ไม่เช่นั้น จะเสียที ที่เกิดมาเป็นคน ได้พบพระพุทธศาสนานี้เข้า
ดั่งนี้

หรือ
ชีวิต เปรียบเสมือนใบไม้ที่ร่วงหล่นจากขั้ว ลงสู่หุบเหว ที่ไม่ทราบว่าลึกสักเท่าไร
ระหว่างทาง กระทบกระทั่งแง่งหินบ้าง กิ่งไม้บ้าง ทำให้เจ็บไช้ได้ป่วยไป ต่างทนทุกข์ทรมานไป
เมื่อถึงปลายทาง ก็ดั่งกับว่าได้รับความตาย
แล้วให้พิจารณาต่อไปดั่งย่อหน้าที่แล้ว

อย่าให้สมกับที่เขียนไว้ที่หัวเรื่องด้านซ้ายมือบนสุดเลย ว่า มาแล้วก็กลับไป อันนั้น มะไฟ ว่ามาเอง

เอกสารอ้างอิง ธรรมเจดีย์ ธรรมะชำระใจ สมเด็จพระวันรัต(ทับ พุทธสิริ) หลวงพ่อพิจิตร ฐิตวัณโณ ท่านกรุณา นำมาพิมพ์ให้สาธุชนได้อ่านอีกครั้งหนึ่ง

อย่างไรก็ดี แต่เมื่อทราบข่าว ในตอนสายของวันถัดมา ที่เพื่อนร่วมทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ได้ถึงกับเสียชีวิต ด้วยอุบัติเหตุนั้น ก็ได้ทำบุญ โดยใส่ซองที่ เพื่อนร่วมงาน เธอนำมาแจกให้ และ อุทิศส่วนกุศลให้กับเขาทั้งหลายเหล่านั้นไปแล้ว

ธรรมาภิบาล : Good Governance

การมีส่วนร่วม

เมื่อหลายปีก่อน ได้ไปฟังท่านผู้รู้ท่านหนึ่ง ซึ่งจบการศึกษาระดับปริญญาเอกจากเมืองนอกมา ท่านเล่าให้ฟังว่า ความรู้ที่ร่ำเรียนมา เป็นแต่เพียงเทคโนโลยี แต่สิ่งที่ท่านจำและไม่ลืมเลย นั่นก็คือ สิ่งที่ฝรั่งเขาไม่มี มีได้ทั่วไปในประเทศไทยเรา สิ่งนั้นก็คือ พระพุทธศาสนา

น่าแปลกใจที่ว่า ของดี ที่พวกเรามีกัน แต่กลับได้รับการละเลย ถึงบางทีแทบจะกล่าวได้ว่า ลืม
พระพุทธศาสนา เป็นสิ่งที่มีคู่บ้านคู่เมืองเรามา และพวกเราแทบทุกคน ล้วนคลุกคลีอยู่กับสิ่งนี้ ทว่า พวกเรา กลับไม่นำประโยชน์ ของสิ่งที่มีอยู่แล้ว มาใช้ในงานเลย

หยุดพักเมื่อ Sun Dec 7, 15:53:00
Fri Dec 19, 10:47:45 เรามาต่อกัน

ธรรมของพระพุทธองค์ ไม่ว่าข้อใด ล้วนแต่ใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวันได้ทั้งสิ้น อย่างกับว่าในเรื่อง โลกบาล, ความงาม, ความสำเร็จ ก็ช่วยคุ้มครองโลกไม่ให้พินาศ ช่วยให้คนเป็นฅนดูงามสง่า และช่วยให้งานสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี แต่กลับพบน้อยลงทุกทีแล้ว ปัจจุบันนี้ หันไปหาฝรั่งมังค่ากันหมด

แต่แม้ยังงั้น คนที่ไปเรียนกับฝรัง กลับมายังบอกเลยว่า พวกเรา หลง กันไปรึเปล่า ฝรั่งเองก็ยังยอมรับว่า พุทธศาสนา คือ ยอด ของวิชา

ธรรมาภิบาล จะประกอบด้วยอะไรก็ตามที แต่ การมีส่วนร่วม ความกล้าหาญ ความโปร่งใส การตรวจสอบได้ เหล่านี้ ล้วนแต่ธรรมที่มีอยู่แล้ว ในพระพุทธศาสนา ท้งสิ้น หากผู้ปฏิบัติหน้าที่ มีธรรมในหัวใจอยู่แล้ว ก็มิจำเป้นต้องเอื้อนเอ่ยถึง ธรรมาภิบาล ให้ชาวบ้านเขารู้เลย

ในทางกลับกัน หากผู้ปฏิบัติ กีดกันการมีส่วนร่วม หรือปกปิดไม่ให้ตรวจสอบ แม้จะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้รับผิดชอบเรื่อง ธรรมาภิบาล ก็ยากที่ใครเขาจะเชื่อได้ว่า ธรรมาภิบาล ได้เกิดขึ้นแล้ว กับหน่วยงานนั้นๆ

ธรรมาภิบาล จะมีองค์ประกอบอย่างไรก็ตามที สำหรับตอนนี้ ใคร่ขอแนะให้มีเพียง หิริ โอตฺตปฺป ให้ได้ก็พอแล้ว หากเริ่มต้นก็ปราศจาก ความละอาย และ เกรงกลัวต่อบาป เสียแล้ว ก็อย่าหวังว่าจะเจริญ

หิริ โอตฺตปฺป ธรรมคุ้มครองโลก

ธรรมหนึ่งพรรษา: ใครผิด

จาก ธรรมชาติ(๑) นั้นทำให้ทราบถึง นาม รูป ที่ป็น คู่ธรรม ประจำใจสำหรับใช้พิจารณา

พรรษานี้ กลับไม่ได้ทำอะไรมากเลย มีแต่ตั้งใจ แล้วใจมันล้มหรืออย่างไร ถึงคอยแต่ ตั้งตั้งตั้ง กันอยู่นั่นแล้ว

ยังดี ที่อย่างน้อยก็เพียร ตั้งใจ ไว้อยู่บ่อยๆ เพราะแสดงว่าคอยพิจารณาอยู่เนืองๆ เนืองๆอยู่กับเรื่องที่เป็นกุศล

แต่ถึงอย่างไร สัดส่วนของจิต ที่อยู่กับ อกุศล ก็ยังคงมีมากกว่า
ราวกับว่าเป็นการเตือน เมื่อปลายเดือน ตุลาคม ไเยี่ยมแม่ที่ ชนบท พบว่า ไม่ว่าจะพูดจะจาอย่างไร คุณแม่ท่านก็ดูว่ารับได้มั่ง ไม่ได้มั่ง จึงตัดใน บอกท่านไปว่า

แม่ครับ ก็ตอนนี้แหละ ที่ต้องพึ่งตนเองแล้ว ตอนนี้ พึ่งใคร ก็ไม่ได้แล้ว อตฺตาหิ อตฺตโนนาโถ จะต้องใช้แล้ว

แล้วก็กลับมาทำงานต่อ ที่บางเขน ผ่านไปได้สองวันก็ทราบว่าคุณแม่ ท่านกระทำ กาลกิริยา เรียบร้อยไปแล้ว

ปัจจุบันธรรม นับว่ามีค่าอย่างยิ่ง แต่ต้องรวมกับการพิจารณาธรรมด้วยสติที่รู้ เท่าทัน ด้วย ก็ขอให้เพื่อนๆจงอย่าลืม อย่าละเลย การอยู่กับปัจจุบันธรรม โดยดีเถิด จะได้ไม่เสียทีที่เกิดมาเป็นฅน ได้พบพระพุทธศาสนา ได้อยู่ในประเทศไทย

อดีตที่ล่วงไปแล้ว ก็อย่าไปคิดคำนึง อนาตคที่ยังมาไม่ถึง ก็อย่าเอามากังวล ใครผิด ใครถูก ก็เป็นเรื่องที่ ได้ผ่านไปแล้ว ก็ให้มันแล้วไปเถิด

เริ่มต้นที่ ๑๓ ตค มาจบเอาที่ ๒๔ พย ปีเดียวกัน