 |
| ดูมัน ดูมันทำ |
ยังกับว่ามันเก่งซะนักหนา อีตอนที่มันเล่าก็สามสี่ขวบเอง แล้วตอนที่มันว่ามันปีนน่ะ คงคลานขึ้นไปซะละมั้ง โธ่ ทารกเอ้ย
 |
| มันคิดอะไรของมันอยู่ ว่ะ ฮึ |
มันเรียก ลุงตึ๋ง ว่า ลุงตุ๋ง เพราะมันห่อปากออกเสียงว่า ลุง แล้วแหกปากแยกออกเสียงว่า ตึ๋ง ไม่สะดวก ไหนไหนก็ ลุงแล้ว จาก ตึ๋ง ก็เป็น ตุ๋ง ซะ
ลุงตุ๋ง
วานนี้ มันมาเรียกชัดเจน .... ลุงตึ๋งๆ โซลสอบติด ม. ๑ แล้ว
ดีใจไปกับมัน ไม่เสียแรงที่เคยไป ตวาดสอน ภาษาอังกฤษให้มัน สอนเศษส่วนให้มัน สอน...
แล้วก็ลุ้น ให้มันติด ม๑. ที่โรงเรียนเดิม แม้ว่าครึ่งปีให้หลังมานี้ จะไม่ได้ช่วยอะไรมันนัก แต่ก็ อดดีใจด้วยไม่ได้ มันลุ้นข้ามห้องเรียนตั้ง ๒ ห้องเรียนกว่าๆ ห้องเรียนละ ห้าสิบคนกว่าๆ ถึงได้ติดโควต้าเด็กเรียนเก่ง เรียนดี ได้เข้าเรียนต่อ
ทำดี ย่อมได้ดีตอบสนอง อย่างน้อยๆ ก็ดีใจ ปลื้มใจไปกับหลานข้างบ้าน ความสุข ความดีที่แม้แต่เงินทองก็ซื้อหาให้ไม่ได้ ต้อง รู้เอง เห็นเอง ด้วยตนเอง
