ประหยัด (ต่อ)

เมื่อวาน ตื่นสาย เลยต้องนั่งแท้กซี่ไปทำงาน ตกค่ำ ไปฟังสวดอภิธรรม ที่บ้านเพื่อนร่วมงาน ซึ่งเป็นงานของคุณแม่ของพี่ท่าน แถวๆบางบัวทอง ติดเขตซุพัน อะไรประมาณนั้น กลับดึกไม่มาก แต่ มืดมาก กลัวโดนฉุดไปกระทำ มิดี มิร้าย เล้ยต้องนั่งแท้กซี่กลับอีก

ค่ารถทั้งสองเที่ยวน่ะ ๙๐ + ๑๕ + ๘๐ + ๑๕ ก็ ๒๐๐ บาท

วานนี้ทั้งวัน กินก๋วยเตี๋ยวตอนเช้า ๒๐ บาท ตอนเที่ยงมัวแต่เล่นหมากรุกเพลินไป เลยกินแค่น้ำอัดลม ๙ บาท ตกค่ำ สั่งให้ อุรา มันไปเอาไก่ย่างมาสักครึ่งตัว มันบอกว่า ฝนตก น้ำนองถนน ออกไปไม่ได้ ...ฯลฯ แทบลมจับ ดีที่ว่าในงานสวดอภิธรรม พี่เขามีอาหารให้กิน เลยรอดไป ก็ขอขอบคุณพี่รวม ไว้ ณ ที่นี้ด้วย

อสิริรวมยอดแล้ว ๒๙ บาท สำหรับค่าอาหารการกินทั้งวัน วานนี้

วานนี้ หมดเงินค่าใช้จ่ายไปแทบทั้งตั้ง ๒๒๙ บาท ไม่ใช่มากอะไรเลย
ก็กะว่า อุรา มันจะเพิ่มยอดให้บ้าง มันก็ไม่ทำอะไรเลย เพาะก่อนออกจากบ้าน ดันโดนอุราสั่ง ให้เสียบปลั้กหม้อหุงข้าว ไว้ให้ด้วย แล้วมันก็เจียวไข่กิน ตกลง มันก็ไม่ได้ช่วยใช้จ่ายเพิ่มเติมอะไรเลย แม้แต่น้อยหนึ่ง ก็ไม่มี ไม่มีเลย ใจร้ายมาก

ทั้งวัน หมดไปสองร้อยยี่สิบเก้า (๒๒๙) บาท ถ้วนๆ

ที่ยกมา ไม่ได้อวดร่ำอวดรวยอะไรหรอก เพียงแต่อยากบอกว่า สัดส่วนการใช้เงินนั้น สำหรับค่ากินอยู่เพื่อรอดชีวิตนั้น มันน้อย เมื่อเทียบกับส่วนอื่น ในแต่ละวัน

เงิน มันหมดไปกับการเดินทาง ซึ่งสามารถลดลงได้ แต่วันวานนั้น มันคงเป็นอะไร ที่ เกินการควบคุมอยู่บ้าง เพราะ ๑๐๕ บาทแรกนั้น สามารถลดลงมาเป็น ๘ บาท ถ้านั่งรถเมล์ สาย ๕๒ ได้ แต่ยังไงซะ ๙๕ บาทสุดท้ายนั้น ต้องจ่าย เพราะนอกเส้นทาง และ มืดแล้วด้วย

งบประมาณส่วนนี้ เป็นงบประมาณส่วนตัว ที่แยกส่วนอื่นๆออกไปแล้ว มันเป็นค่าใช้จ่าย ของสองคน มะไฟ และ อุรา เท่านั้น ซึ่งค่าประมาณการจริงๆ จะเป็น ๑๕+๑๒+๒๐+๒๐+๑๒+๑๐+๔๐ + ๓๐+๔๐+๒๐ ก็ เท่ากับ ๑๒๙+๑๐๐ บาท หรือ ๒๕๐ บาทโดยประมาณ จะเบี่ยงเบน ไปจากนี้บ้าง ก็ไม่มากนัก ซักสี่ซ้าห้าสิบ เป็น เกณฑ์มาตรฐานทั่วๆไป แต่ มันจะไปโป่งเอาตอน วันอาทิตย์ ที่ อุรา ไปข้างนอก ซึ่งจะมีค่าเดินทางอยู่ด้วย แต่วันนั้น มะไฟ ไม่ต้องจ่ายค่าเดินทาง ก็จะตู๊กันไป

สรุปแล้ว งบประมาณ ไม่ค่อยขาดไม่ค่อยเกิน ตกวันละ ๔๐๐ บาท (มันรวม ค่าประกันความเสี่ยง อยู่ด้วยน่อ) หรือ ถ้าจะโต้แย้ง สงสัย ก็จะบอกว่า มันเท่าเนี้ยะ (ไม่รวมค่าน้ำ (ซึ่งฟรี) ค่าไฟฟ้า ค่าโทรศัพท์ ค่าอินเตอร์เน้ต)

นี่คือราคาของ ๒ ชีวิต ในหนึ่งวัน

ที่ยกมา ไม่ได้ออดอ้อนขอความเห็นใจใดใดเลย แต่ถ้าจะขอ ก็จะขอแหละไม่ต้องกังวลไป เพียงแต่อยากจะบอกว่า ท่านที่มีรายได้สูงๆ จากภาษีของผม และเพื่อนคนไทย ที่หาเช้ากินค่ำ คนอื่นๆนั้น ก่อนที่ท่านจะ สุรุ่ยสุร่ายใช้จ่ายออกไป ขอให้คิดถึง มะไฟ ฅนยาก และ อุรา ด้วยเถิด วิงวอนละ

นี่ก็แว่วแว่วมาว่า จะไปกินเลี้ยงตอนเที่ยงกัน