Showing posts with label แม่. Show all posts
Showing posts with label แม่. Show all posts

Wednesday, August 18, 2010

วันแม่ : ปฏิบัติบูชา

ปีนี้ ตั้งใจจะเขียนเรื่องเป็นปฏิบัติบูชาสำหรับวันแม่ แต่ชะตาซีงิต ที่ผันผวน ไม่อาจกำหนดเองได้ เลยทำให้ล่วงมาจนบัดนี้

ก็ยังเขียนไม่จบดี

เอกสารชุด syslog: system event logger นี้ ขอน้อมถวายเป็นปฏิบัติบูชาเพื่อทดแทนพระคุณ ของคุณแม่ คุณพ่อด้วย ที่ได้ชุบเลี้ยงดูมาด้วยรัก ด้วยดีมาโดยตลอด แต่น้อยคุ้มโต จนอาศัยความรู้ความสามารถ เลี้ยงตัวเอง เลี้ยงครอบครัวมาได้ ตามควรแก่อัตตภาพ

เกรงว่า ลมหายใจจะขาดห้วงไปเสียก่อน เพราะความตายนั้น มันแน่นอนว่าทุกคนต้องตาย แต่จะตายเมื่อไรนั้น กำหนดเองไม่ได้ จะก่อน จะหลังเวลาตาย ก็ไม่ได้ ต้องเวลาตายเท่านั้นจึงตายได้ จึ่งเร่งรีบจัดทำเอกสารนี้ขึ้นมา หากขาดตกบกพร่องประการใด มะไฟ ฅนยาก ขอน้อมรับไว้แต่ผู้เดียว

หากจะมีคุณงามความดีอยู่บ้าง ขออุทิศให้กับ บุพการีทั้งหลาย และ ขอน้อมถวายเป็นราชปฏิบัติบูชาแด่ สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ ในวาระวันแม่ที่เป็นมงคลยิ่งที่ผ่านพ้นไปไม่นานนี้
สกฺกตฺวา พุทฺธรตนํ โอสถํ อุตฺตมํ วรํ โหตุ
สกฺกตฺวา ธมฺมรตนํ โอสถํ อุตฺตมํ วรํ โหตุ
สกฺกตฺวา สงฺฆรตนํ โอสถํ อุตฺตมํ วรํ โหตุ

ทีฆายุกา โหตุ มหาราชินี



มะไฟ รอดพ้นจากภัย เพราะมีผู้มีพระคุณ ช่วยท้วงติงมาให้ ช่วยแก้ไขคำที่ผิดพลาดคลาดเคลื่อนให้ ขอขอบคุณ พี่ท่าน พาสกร พรหมวิหาร ที่ท้วงมาว่า ฑีฆายุโกโหตุ มหาราชินี นั้นไม่ถูกต้อง ก้ยอมรับผิด และขอแก้ไขในสิ่งผิดไว้ตรงนี้เลย

Thursday, August 12, 2010

แม่

ขออาราธนา คุณพระรัตนตรัย จงดลบันบาลให้ สมเด็จพระนางเจ้า พระบรมราชินีนาถ ทรงพระเกษมสำราญ ทรงพระเจิรญตลอดไป
สมดั่งพระพุทธมนต์
๏สกฺกตฺวา พุทฺธรตนํ โอสถํ อุตฺตมํ วรํ โหตุ
สกฺกตฺวา ธมฺมรตนํ โอสถํ อุตฺตมํ วรํ โหตุ
สกฺกตฺวา สงฺฆรตนํ โอสถํ อุตฺตมํ วรํ โหตุ

ขอตั้งใจทำงาน ด้วยความซื่อสัตย์ สุจริต แน่วแน่ยึดมั่นในความถูกต้อง ของ พระรัตนตรัย เพื่อ แม่ ในวันแม่ปีนี้

Tuesday, August 12, 2008

แม่

พ่อครับ ดูไปแล้ว มีใครมั่งครับ ที่เป็นเพื่อนของพ่อนี่น่ะ เสียงลูกชายคนโตถามขึ้น
ฮึฮึ เพื่อนร่วมเดินทางหัวร่อ ราวกับจะนึกถึงคำตอบได้รางไร
ความถูกต้องไงละลูก พ่อ มีความถูกต้องเป็นเพื่อน ผมตอบ

ไม่เพียงแต่ผู้คนรอบข้างเท่านั้น ที่รู้สึกเช่นนี้ แม้แต่ลูกในไส้ ก็ยังคลางแคลงในอนาคตของผม แต่ผมก็ตอบลูกไปอย่างอื่นไม่ได้ นอกจากที่ได้ตอบไปแล้ว เพราะจะเสียดายไปทำไม กับความสุขกายที่ได้รับ กับความลำบากกายที่เกิดขึ้น ทุกอย่างล้วนแล้วแต่สมดุลย์ หากพิจารณาว่า เรายังมี ใจ สำหรับความสุขส่วนตัวของเราอยู่

แม่ครับ ผมทำได้เท่านี้แหละครับ

ลูกเลวทรามของแม่

Saturday, July 14, 2007

พระคุณแม่

แม่
ขอนแก่น ชนบท

แม่ไม่สบาย เป็นรูมาตอย ปวดขาข้างขวา ลำพังปกติก็เดินเหินก็ไม่สะดวกอยู่แล้ว นี่มาล้มแล้วขาข้างที่ปวดก็กระแทกพื้นซะอีก
งวดนี้ ไปกันใหญ่ ถึงขั้นนอนแบบบนเตียง เมื่อเดือนพฤษภาคม น้องสาว อ้อ น้องนางซิ เธอแต่งงานแล้วนี่ โทรฯเข้ามาบอก ก็รีบนั่งเครื่องบินไปทันทีเหมือนกัน

อยู่กับท่าน ได้แค่เปลี่ยนผ้าให้ ทาแป้งให้ เข็นไปเข้าห้องน้ำ ยกกับข้าวมาให้ นั่งคุยกับท่าน และสวดมนต์ให้ท่านฟัง เท่านี้จริงๆ นอกนั้นน้องนางเธอทำหมด

ความรัก หรือ ความหลง
น้องนางเธอดูแลทุกอย่าง เพราะน้องอยู่กับแม่ แต่แม่กลับต้องการพบหน้ามะไฟ
มะไฟ เข้าไปชั่วประเดี๋ยวประด่าว แม่กลับสบายใจ
แล้วน้องล่ะ น้องทำทุกอย่าง แม่ไม่มีความสุขนัก
แต่สิ่งที่น้องทำไป เป็นสิ่งดี ดูแลแม่พ่อยามทุกข์ยาก กุศลก็พอๆกับ ดูแลพระสงฆ์ที่เจ็บป่วยปานนั้นเชียวน่ะ

จึงไม่แปลก ที่เย็นอังคารที่ผ่านมา, ๙ กค ๕๐, เมื่อน้องโทรฯบอกว่า แม่เข้าโรงบาลฯ วันรุ่งขึ้นจับ TG 1044 ราชสีมา ไปขอนแก่นทันที โดยไม่บอกกล่าว เมื่อน้องกลับจากสอนหนังสือที่โรงเรียน เจอหน้ากันให้ตังน้องไว้ก่อนหมื่นหนึ่ง

พี่มีน้องคนเดียว แต่พี่มีแม่หลายคน คนนั้นก็รักพี่ คนโน้นก็เลี้ยงดูพี่ ดูว่าจะสุขสบาย แต่ความจริงเป็นอย่างไรก็ไม่รู้ วุ่นๆอยู่ จะพูดไปก็กระเทือนใจกัน เจ้าอยู่กับแม่ ก็ดีแล้ว เหนื่อยมาก พี่รู้ เพราะเคยดูแลพ่อ เกือบปีเต็มๆ ก่อนที่ท่านจะจากไป พี่เหนื่อยมาก ไหนจะลูกที่บ้าน ไหนจะงานที่ที่ทำงาน ไหนจะพ่อที่โรงบาล วิ่งวนเป็นหมาโดนน้ำร้อนทุกวัน

เราเหนื่อยกาย แต่ใจอย่าอ่อนล้าน่ะ
น้องก็ได้แต่ยิ้มๆ เพราะเธอเองก็รับทุกอย่างเช่นกัน ไหนจะครอบครัว ไหนจะงาน ไหนจะแม่

งวดนี้ดีหน่อยที่เอากะถังฉี่แม่ไปเททิ้ง ล้างถัง เอามาคืนไว้ที่เก่า เอาแพมผัสไปทิ้ง ซักผ้าถุง ผ้าห่มให้ สวดมนต์ให้ฟัง แต่ก็น้อยมาก เมื่อเทียบกับที่น้องทำ

ขอกุศลผลบุญที่น้องได้ทำไป จงดลบันดาลให้เธอมีชีวิตที่สุขสบายขึ้นด้วยเถิด นุชนารถ น้องมะไฟ

มะไฟ ลูกที่เลวทรามของแม่พ่อ

View My Stats