Showing posts with label ทุกข์อันเกิดจากการพลัดพราก. Show all posts
Showing posts with label ทุกข์อันเกิดจากการพลัดพราก. Show all posts

Tuesday, May 24, 2011

พฤษภาคม เดือนเกิด

เกิดแล้ว ย่อมแก่ เจ็บ จาก ตายไปตามลำดับ
เมื่อมีพบ ย่อมมีพลัดพราก จากแยกกันไป
เมื่อมีเหตุ มีปัจจัยอันควร ย่อมเกิด ย่อมดับ ด้วยเหตุด้วยปัจจัยนั้น

หนูหริ่ง เผือก ร่างกายขาวโพลน นัยตาแดงกร่ำ มาด้วยเหตุใดไม่ปรากฏ แต่เมื่อมาก็ย่อมควรมีเหตุมีปัจจัยให้มาอยู่ด้วยกัน และแม้กระนั้น ยามเมื่อจากกัน ยังไม่วายอาลัย ก็เมื่อใจยังไม่บรรลุธรรมวิเศษใดใด น้ำตามันก็อดไม่ได้ที่จะร่วงพรู ยามเมื่อยกร่างน้อยๆของเขามาวางบนฝ่ามือ

เขานอนแน่นิ่ง

ชีวิตเดียว จากไปอย่างเดียวดาย ช่างน่าสงสารนัก

สู่สุคติ สู่ภพ สู่ภูมิที่สูงขึ้นเถิดน่ะ เพื่อนเอ๋ย ด้วยกุศลที่ทำมาแม้จักน้อยนิดเพียงไรก็ตาม เพื่อนจงรับไปเถิด หากแม้นปัจจัยให้มาพบกันในชาตินี้ยังมี ขอปัจจัยนั้น รวมกับกุศลต่างประดามี ยังผลให้ได้มาพบกันอีกเถิด

ค่ำคืน ๒๓ พฤษาภาคม เผือก จากไป
เช้า ๒๔ พฤษาคม ฝังร่างเขาไว้ในบ้าน อุทิศส่วนกุศลด้วยตนเองให้เขาไป

ชีวิตมันไม่เที่ยง ความตายมันเที่ยงแท้ เราจักตายเป็นแน่แท้
ชีวิตไม่ใช่ของเรา ความตายเป็นของเรา

ขอบใจมากน่ะ เผือก เจ้าให้ความสุข ความเบิกบานตลอดระยะเวลาที่เจ้าอยู่กับพวกเรา สู่สุคติเถิด
มะไฟ ฅนยาก

Wednesday, October 6, 2010

พลัดพราก นำทุกข์

มาหยุดคิด ทำให้ทราบว่าตนเองก็เจอกับสภาพที่ พ่อไปทาง ลูก ๒ คน ก็ไปกันอีก คนละทาง สรุปแล้ว สามคน ต่างไปกันคนละที่ อยู่กันคนละแห่ง ในขณะเดียวกัน
เป็นแต่ สติ เท่านั้น ทำให้ตนเองเตือนตนได้

อุรา ขึ้นไปเชียงใหม่ ไปหาพี่
ปณต กลับลงมาองครักษ์ มาทัศน์ศึกษาที่ สทน. แล้วเตลิดลงไป จังหวัดชะอำ (คริคริ)
มะไฟ กลับมานั่งอ่านหนังสือ ผสมส่วนศูนย์จัดการกากฯ ให้มีพลภาวะ, using blender to create animation for rwmc to live.

บุญอันเกิดจากการรักษาใจ อันเกิดจากอามิสบูชา ตั้งแต่ ๑ ตค คงให้ผลแล้ว จึงทำให้เกิดสติขึ้น

View My Stats