Monday, May 31, 2010
หอมปทุม
วานนี้ อาข่า , aka_ape, เขาแวะมาหาที่บ้าน ได้ข้าวพันธุ์หอมปทุม ที่ปลูกเองกับมือ ๓ ถุง ที่กะเทาะเอาเปลือกข้าวออกแล้ว เอามาฝาก ขอบคุณมากมากมากๆ
ยุคนี้ หรือ ไม่ว่ายุคไหนให้ข้าวคือให้ชีวิต ต่อชีวิตให้ มีค่ามากนัก เพราะคนไทยกินอะไรก็ไม่อิ่มเท่ากินข้าว มีข้าวกินเสียอย่างเดียว มีเรี่ยวแรงสร้างสรรค์คุณงามความดีให้มากมายก่ายกองนัก
ก็คุยกันไปถามไถ่ถึงสาระทุกข์สุกดิบกันตามประสาคนเคยเล่น freebsd มาด้วยกัน
เป็นห่วงสังคมไทย จะลืมกำพืดตัวเอง ทิ้งท้องนาทิ้งท้องทุ่งไร่ เรือกสวน
ที่มีอยู่น่าจะขายทิ้งเอาเงินมาใช้เสียมากกว่า
เงินเท่าไร ถึงจะพอยังชีพจนวันตาย
แต่ข้าวปลาอาหารจากท้องทุ่งนาเรือกสวนเหล่านั้น มีกินมีใช้ตราบเท่าชั่วลูกหลานเหลนหล่อน ยัน เทือกเถาเหล่ากอไปโน่นก็แล้วกัน
ยินดีกับพี่เขา มะไฟ ยังตกระกำลำบากต้องทำงานกับ freebsd ไปเรื่อยๆอยู่ มะไฟ เอง ก็ไม่ต่งจากที่กล่าวเมื่อครู่เลย ไร่นาสาโทของคุณพ่อ ก็ไม่เอา เพียงแต่ยกให้หลานๆเขาไป เพราะเห็นว่าเขาลำบากกว่ามากนัก, ป่านนี้คงดีขึ้นกว่า มะไฟ แล้วมั้ง, อีกอย่างก็เพื่อตอบแทนบุญคุณ ที่พ่อแม่เขา, ก็พี่นางของ มะไฟ นั่นแหละน่อ, ที่ส่งเสียให้ มะไฟ ได้ร่ำเรียนจนจบปริญญา
แต่เอาเถอะ ชีวิต ไม่ได้เลือกได้หรอก เกิดยังเลือกไม่ได้ ทางเดินก็เลือกไม่ได้หรอก
ที่เลือกได้ ๒ ทางเท่านั้น เลวสุด กับดีสุด นอกนั้น ท่านถูกผลัก ถูกดันไปเรื่อย
อาข่า มาเห็นบ้าน, กระท่อมมากกว่า, ก็อดไม่ได้จะติดมือไปบ้าง เขาว่าเป็นธรรมเนียม ก็ไม่ว่ากัน เสลดพังพอน รางจืด กะเพา บานชื่น อ้อย แลกกับ ชะอม ๒ กิ่ง
เข้าท่าแฮะ มาหา มะไฟ กลับได้ อ้อย ไป แต่ทิ้ง ชะอม กับ หอมปทุม ไว้ให้
ขอขอบคุณ อาข่า, aka_ape, ไว้ ณ ที่นี้ด้วย
Tuesday, December 8, 2009
พ่อค้าคนกลาง ขายตรง พอเพียง



มีโอกาสได้ฟังรายการ รู้รักษ์แผ่นดิน ผู้จัดพูดถึงการพัฒนา เจริญเติบโต ที่ ข้ามขั้นตอน อันจะนำผลเสียมาให้ มากกว่าผลดี
ฟังแล้วทำให้คิดถึงแนวปรัชญาขายตรงของ ทางของเค้านั่นหละ ที่อาศัย ช่องว่างการตลาด มาเป็นแรงจูงใจ ให้ผู้สนใจมาร่วมกันสร้างกำไรให้กันและกัน
ฟังแล้ว นึกถึงคำ สหกรณ์ ที่มีมาเพื่อกลุ่ม ให้ช่วยกันทำงาน จะได้ไม่ตกเป็นเหยื่อคนกลาง
ไม่รวย ไม่จน พออยู่พอกิน แต่อย่างไร ก็เลี้ยงชาวโลกได้ ทำให้ผู้คนในโลก ยิ้มอิ่มท้องได้ ยิ้มอ่อนหวานได้ โดยดี
เฉกเช่นเดียวกัน ทำไมไม่นำแนวคิดนี้ มาประยุกต์ใช้กับ softwares บ้าง อย่ามัวหลงติด logic bubble กันนักเลย ที่ไพล่คิดเอาว่า สิ่งที่ตนเองชอบ สิ่งที่ตนเองใช้ สิ่งที่หลงใช้อยู่นั้น คือ มาตรฐาน
Free and open source software น่าจะเป็นทางออก สำหรับกรณีนี้ กรณีที่ต้องใช้ software สำหรับการทำ safety assessment ที่ ไม่ว่าอย่างไรเสีย ก็หนีไม่พ้นต้องเสียตัง ทำไมไม่เอาตังนั้น มาสร้างคน เพื่อสร้าง software ขึ้นมาเอง ปะเหมาะเคราะห์ดี อาจจะขายได้ ทำเงินทำทองให้ซะอีกแนะ
