เกษตรแฟร์

งานเกษตรแฟร์ เริ่มต้นอีกหนหนึ่งแล้ว
ปีที่แล้ว ไปเดินเล่น ได้รางจืด โปร่งฟ้า มะกรูด ตะไคร้หอม และอีกหนึ่งต้น นึกชื่อยังไม่ออก อ้อ เสลดพังพอน
ปีที่แล้วได้ไปฝึกโยคะที่ สวนโยคะธรรม เลยได้วิชา ชงชารางจืด มากินแก้โรคภัยต่างๆในร่างกาย
ปีนี้ กะจะไปหาไม้บ้าใบ มาทดแทน มะม่วง ๒ ต้น ที่ ณ หามาให้เมื่อปี ๒๕๒๖ นู้น ที่มันตายและล้มไปแล้ว

หูกวาง

วานนี้ได้แค่โรบินฮูด มาให้ ลูกชายกิน ดูราวกับว่า เขาลงมากินแท้ๆ ทั้งที่ ก็ลงมาเป็นอาสาสมัครในเรื่องอะไรก็ไม่รู้ แต่ดันมาจวบกับงานเกษตรแฟร์ เริ่ม พอดี เลยเป็นลาภปากของเขาไป

วานนี้เอง ๓๐ มค ๕๔

 ไปเดินกับโซล ที่งานเกษตรแฟร์ ก็ที่มันเรียกว่า มอท่าเกษมนั่นแหละ ยายมันสั่งต้นจำปา มันดันจำเป็นจำปี เลยนั่งเถียงกับหลานว่า ปี หรือ ปา ไปไปมามา ได้ข้อสรุปว่า จำปา แต่พอเจอจำปาอินโด หลานมันยืนกรานจะเอา กลับเอาไม่ได้ เพราะไม้ใหญ่ แถมกระถางโต หนักด้วย คนขายก็ขำที่เห้นท่าทางจะเอาเสียให้ได้
ที่สุด ไปเจอ จำปา ที่ยายสั่งมา รอดตัวไป ใกล้ๆกัน เจอสะเดาทวาย คว้ามาก่อน เห็นท่าทางไม้โตมีรากแก้ว คงมีร่มไม้ กินได้ด้วย มั้ง

อีกซุ้ม เจอ สารพัดพิษ มะไฟ คว้าไว้ก่อนแหละ พอเห็น หญ้าหวาน แก้เบาหวาน โซล มันบอกจะเอาไปให้ตากิน เลยกะจะซื้อ พอคนขายบอกต้นละร้อย ต่างทำตาละห้อย ค่อยๆเดินจากมา

พี่นาง คนขาย เห้นใจทารกมาซื้อไม้ และคงชอบใจที่มันพูดว่า จะเอาไปให้ตากิน ด้วยมั้ง เลยลดให้เลย ๕๐ บาท

ขอบคุณครับ ขอบคุณ ขอให้ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเถอะพี่

มันซื้อรองเท้าแตะ ที่คนขายสอบเลขตก คู่ละ ๓๕ แต่ขาย ๓ คู่กลับขาย ๑๐๐ บาท มันว่า ตา เป็นตาปลาใส่รองเท้าไม่ได้ จะเอาไปให้ตา ก็ซื้อให้หลานไป ได้ทั้งตา ยาย และตัวมันเอง

ขากลับแวะไปเอาโรบินฮู้ด กับ ปลาเผาที่สั่งไว้ให้ อุรา อุรา มันบอกว่าไม่กินโรบินฮู้ด เอามาทำไม แต่พอไปถึงบ้าน มันแกะเอามากินซะแทบไม่เหลือ มะไฟ ต้องกินข้าวเหนียวกับกระดูกไก่ติดเนื้อ และ น้ำพริกหนุ่มแทนอีก

ซีงิต

tea ชา

วันก่อน ก็วันวานที่ ๑๕ นี่แหละ คุยกับพี่ ว. ระหว่างรอรับแขก เอ้ย ลาว แต่อืมม ก็แขก หรือ อาคันตุกะ นั่นแหละ แต่ท่านทั้งหลายมาจากอีสาน ซึ่งพูดลาวกันทุกท่าน ก็เปรยๆถึงชารางจืด กับพี่เขา ก็ที่เคยเปรยๆไว้หลายที่ด้วยแหละ
เถารางจืด ที่พันรอบต้นมะฮ้อกกานีในบ้าน
ตรงหน้าลิบๆ รั้วกำแพงบ้าน, ที่รกๆนั่นแหละน่ะ ,อาณาเขตหมู่บ้านด้วยนั่นแหละ ที่งูหลามเลื้อยโชว์หางให้เห็น
อีก ๒-๓ รูปก็แล้วกันน่ะ สำหรับรางจืดชนิดที่ปลูกไว้ที่บ้าน เพื่อให้เห็นทั้ง ใบ ทั้งดอก และ ใบอ่อน ใบแห้ง

ชุดของตัวดื่มรางจืดน่ะ จากนิวซีแลนด์ แต่ข้างล่าง มาจากลำพูน, ชวนหลง

ตรงนี้ จากเกาะเกร็ด

งูหลาม งูเหลือม

งู งูหลาม งูเหลือม ต่างกันยังไง
เมื่อครู่นี้เอง หลังจากสงบจิตฟังเสียงสวด, แม้ขณะนี้ ก็ฟัง แต่อีกบท, ตรัยสรณคมน์ แล้วออกไปเดินนอกตัวบ้าน บริเวณที่ปลูกเถารางจืด ก็พบว่า งูเหลือม กำลังเลื้อยช้าๆ ข้ามกำแพงหลังบ้านออกไปด้านนอก

ขันธปริต

ก็แผ่เมตตาให้เขาไป และขอบใจที่ไม่ทำให้ มะไฟ กับบริวารต้องให้เดือดร้อน

ดูยังไงก็จำแนกไม่ออก ว่า หลาม กับ เหลือม ต่างกันยังไง แต่น่าจะเป็นหลามน่ะ ที่เจอ เพราะใน FreeBSD มี python อยู่ใน ports ยังไม่แน่ใจว่าจะมี boa หรือไม่

รางจืด

รางจืด เสลดพังพอน ตะไคร้หอม มะกรูด โปร่งฟ้า เหล่านี้ คือ ไม้ ที่ไปหามาจาก งานเกษตรแฟร์ เมื่อราวๆ กุมภาฯ ๕๓ นี้เอง

แต่ก่อน ที่บ้านมี มะฮ้อกกานี, แม้ตอนนี้ก็มี แต่ทอนกิ่งใบลงแทบหมด, รอบบ้าน ร่มเย็นดีมาก ต้องขอบคุณคุณแม่มะลิ โพธิพิณย์ ไว้ด้วย กุศลใดใด ขอให้แม่จงรับไว้ด้วยเถิด

ร่มมาก ขนาดว่าหน้าร้อน บ้านคนอื่นเขาเปิดเครื่องปรับอากาศกันคึกๆ เพื่อคลายร้อน แต่ บ้าน มะไฟ ไม่ต้องใช้บริการของ ของเหล่านั้นเลย เพราะไม่ใช้ไฟฟ้าด้วยแหละ แต่อาศัยว่ามีไม้ที่ให้ร่มทั้งบ้าน

กาลผ่านไป ความเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งที่หลีกเหลี่ยงไม่ได้ ฉันใด ก็ฉันจืง เอ้ย ฉันนั้น ไม้ ที่เคยให้ร่มเงา ก็หดหายไปด้วยเหตุจาก ความกังวลใจ ของเพื่อนบ้านรอบข้าง

เอาเถอะ แต่ต้นไม้ยังอยู่ ไม่ต้องกลัวไม่มีร่มเงา

งานกษตรแฟร์ ที่ผ่านมา เลยนึกหาพันธุ์ไม้ที่เป็นพวก บ้าใบ ให้ร่มเงาไวไว กะจะเอามาปลูกทดแทนร่มเงาที่หดหายไป ก็ได้มา เท่าที่เวลาอำนวยให้ในตอนนั้น ก็ ชื่อไม้ ที่เอ่ยมาในตอนต้นเรื่องนี้นั่นแหละ

ความจริง อยากได้ หูกวาง เพราะเขาให้ร่มเงาโปร่ง ไม่ทึบนัก อีกอย่าง ก็อยากระลึกถึง แนวหูกวาง ข้างตึกยูเนี่ยนเมื่อปี ๒๕๑๔ โน้นด้วย ที่อาศัยได้นั่งพักอ่านหนังสือ แต่หาไม่ได้เลย

เมื่อเดือน มิย ที่ผ่านมา มีโอกาสได้ไปฝึกโยคะที่ สวนโยคะธรรม ประจวบคิรีขันธ์ ได้กินน้ำคั้นจากใบรางจืด รางจืด ชื่อเดียวกันกับต้นไม้เลื้อย แบบที่ปลูกที่บ้านนี่แหละ รู้สึกได้ทันทีว่า ดี มีประโยชน์ เป็นที่ถูกอกถูกใจ ชอบใจของเพื่อนๆอย่างมาก ชั่วพริบตาเดียว น้ำ ๑ คูลเล่อร์ นั้น เกลี้ยง

มะไฟ ได้ดื่มเพียงแก้วเดียว

ถามอาจารย์ ท่านบอก ให้เลือกใบแก่ๆ มันจะมียางเยอะ เอามาหั่นสด หรือ ตากแห้งก็ได้ แล้วชงดื่มต่างน้ำชา มันจะล้างพิษในร่างกายได้ดี

สัปดาห์ที่ผ่านมาจึงเลือกใบแก่ๆได้ สี่ห้าใบ ล้างทำความสะอาดฝุ่น คราบสกปรกออก วางไว้ในบ้าน สั่งให้อุรามันนำไปตากแดดให้ มันก็บอกว่า ฝนตก ไม่มีแดด แต่ที่สุด ก็ได้ใบรางจืดที่แห้ง กรอบ นำมาหัก บิ ด้วยมือ ดัง กร๊อบ แกร๊บ ไม่ลำบากยากเย็นอะไรเลย

นำไปวางไว้ในโถชงน้ำชา ที่ได้มาจากเกาะเกร็ด เติมน้ำร้อน วางทิ้งไว้ พอน้ำอุ่น ก็ได้ ชารางจืด มาดื่มได้แล้ว

จะดื่มกับขนมเปี้ยะก้อนเล็กๆพอคำ หรือจะจิบไปพลาง เล่านิทานให้หลานฟังพลาง โดยให้มันรินชาให้ เป็นค่าเล่าเรื่อง ก็ยังได้

บอกพี่ ว. ที่สุราษฎร์ธานี พี่เขาบอก กำลังไปเด็ด ใบมะรุม มาต้มกิน ก็เลยบอกพี่เขาไปว่า เอามาลวก กินกับน้ำพริก ก็ได้ อิ่มด้วย เป็นยาด้วย สำหรับน้าลวกนั้น จะยกซดต่อไปอีก ก็คงเกิด หิตานุหิต นานา ประโยชน์ ต่อสุขภาพ ...ฯลฯ

รอบๆบ้าน ยังมีอัญชัญอีก มองๆไว้อยู่เหมือนกัน